Openbaring Hoofstuk 8
"God se Oordele en Sy Oproep om in die Lig te Wandel"
Lees Openbaring Hoofstuk 8 Hier Aanlyn
Inleiding en die Profetiese Agtergrond
Openbaring hoofstuk 8 is een van die mees fassinerende gedeeltes in die boek Openbaring: die profesie van die sewe basuine. Openbaring hoofstuk 8 en 9 handel saam oor hierdie onderwerp. In hierdie studie fokus ons op die eerste vier basuine.
Iets belangriks wat ek van die begin af wil beklemtoon. Ek beweer nie dat ons elke klein besonderheid van die basuine volledig verstaan nie. Maar die wonderlike van die Bybel is dat God altyd die belangrikste waarhede duidelik maak. Daar is sekere besonderhede waaroor toegewyde Bybelstudente verskil, maar die groot boodskap van die profesie is helder en duidelik. En dit is waarop ons gaan fokus.
Die Sewende Seël en die Stilte in die Hemel
Voordat ons die eerste basuin bestudeer, moet ons eers teruggaan na die slot van die sewe seëls. Onthou die belangrike beginsel van Bybelprofesie: Wanneer ons na opeenvolgende profesieë kyk, begin die profesie altyd in die tyd waarin die profeet leef en beweeg dan vorentoe deur die geskiedenis. Ons sien dit duidelik in Daniël.
Daniël 2 begin in Babilon, die wêreldryk van Daniël se eie tyd. Daarna volg Medo-Persië, Griekeland, Rome, die verdeling van Rome en uiteindelik God se ewige koninkryk. Dieselfde patroon kom voor in Daniël 7, Daniël 8 en Daniël 11. Openbaring volg presies dieselfde beginsel.
Die sewe kerke begin in Johannes se eie tyd — die eerste eeu. Hulle beskryf die geestelike toestand van God se kerk deur die hele Christelike geskiedenis. Die sewe seëls begin ook in die eerste eeu. Hulle beskryf die uiterlike aanvalle van Satan teen die Christelike kerk deur die eeue. Die eerste seël beeld die suiwer evangelie uit wat met krag vooruitgaan. Die tweede seël wys die tyd van bloedige vervolging. Die derde seël toon die tyd van kompromie. Die vierde seël beskryf die donker Middeleeue. Die vyfde seël wys God se vervolgde kinders wat roep om geregtigheid. Die sesde seël bring ons by die groot tekens wat die wederkoms voorafgaan. Aan die einde van Openbaring 6 word een groot vraag gevra: "Wie kan bly staan?" Openbaring 7 antwoord daardie vraag.
God sal aan die einde van die tyd 'n verseëlde volk hê wat getrou aan Hom bly.
Nou keer ons terug na Openbaring 8. Die eerste vers sê: "En toe Hy die sewende seël oopmaak, het daar stilte in die hemel gekom, omtrent 'n halfuur lank." Dit is opvallend. Nadat ses seëls breedvoerig beskryf is, word die sewende seël in slegs een vers saamgevat. Waarom? En waarom sou daar stilte in die hemel wees?
Die antwoord lê in die wederkoms van Christus. Jesus sê in Matteus 16 dat die Seun van die mens sal kom in die heerlikheid van Sy Vader saam met al Sy heilige engele. Matteus 24 voeg by dat Hy Sy engele sal uitstuur met die geluid van 'n groot basuin om Sy uitverkorenes uit die vier windstreke bymekaar te maak. Die apostel Paulus beskryf dieselfde gebeurtenis in 1 Tessalonisense 4. Die Here self daal uit die hemel neer met 'n magtige geroep, met die stem van die aartsengel en met die basuin van God. Die gelowiges wat gesterf het, staan eerste op. Daarna word die gelowiges wat nog lewe, in 'n oogwink verander. Hulle ontvang onsterflikheid en word saam met die opgestane gelowiges weggevoer om die Here in die lug te ontmoet.
Dit is die grootste gebeurtenis in die geskiedenis van die mensdom. Die hele hemel is daarop gerig. Wanneer Christus kom, kom Hy nie alleen nie. Al die engele vergesel Hom. Hulle gaan uit na elke deel van die aarde — noord, suid, oos en wes — om God se kinders huis toe te bring. In daardie sin is die hemel stil. Die hemelse leërskare is nie meer daar nie, want hulle het saam met Christus vertrek om die verlostes te gaan haal.
Maar wat van die "halfuur"? Waarom noem Johannes so 'n spesifieke tyd? In Bybelprofesie het ons reeds geleer dat een profetiese dag dikwels een letterlike jaar voorstel. 'n Dag bestaan uit vier-en-twintig uur. 'n Halfuur is dus een-agt-en-veertigste van 'n dag. As 'n profetiese dag een jaar voorstel, sou 'n halfuur ongeveer sewe letterlike dae verteenwoordig.
Hier moet ons egter versigtig wees. Die Bybel sê nie uitdruklik dat die reis na die hemel sewe dae duur nie. Dit is 'n moontlike gevolgtrekking wat sommige Bybelstudente maak op grond van die simboliek van die profesie. Die belangrikste punt is nie die presiese tydsduur nie. Die belangrikste punt is dat Johannes die geweldige betekenis van Christus se wederkoms beskryf. Die hemel word as't ware leeg wanneer Jesus Sy kinders kom haal.
Dink net aan die wonder daarvan. Vir die eerste keer sal die verlostes deur die uitgestrekte heelal reis. Hulle sal die Koning van die heelal van aangesig tot aangesig sien. Hulle sal wêrelde aanskou wat nooit deur sonde besmet is nie. Hulle sal sien dat God inderdaad die Skepper van baie wêrelde is, soos Hebreërs aandui. En oral sal Christus met vreugde kan sê: "Hier is My verlostes. Hier is die mense wat Ek met My bloed gekoop het. Hulle kom huis toe."
Met hierdie majestueuse toneel as agtergrond verskuif Johannes nou sy aandag na die volgende groot reeks profesieë: Die sewe basuine. En dit is juis hierdie basuine wat die groot stryd tussen goed en kwaad deur die geskiedenis verder gaan ontvou.
Die Betekenis van die Basuine en die Hemelse Heiligdom
Noudat ons die sewende seël verstaan, is ons gereed om na die sewe basuine te kyk. Openbaring 8:2 sê: "En ek het die sewe engele gesien wat voor God staan, en aan hulle is sewe basuine gegee."
Voordat ons die eerste basuin probeer verklaar, moet ons eers vra: Wat beteken 'n basuin in die Bybel? Die beste manier om die Bybel te verstaan, is om toe te laat dat die Bybel homself verklaar. Ons vra dus nie eerste wat moderne kommentators sê nie. Ons vra: Hoe gebruik die Skrif self die simbool van die basuin? Wanneer ons deur die Ou Testament gaan, ontdek ons dat basuine hoofsaaklik vir drie doeleindes gebruik is. Eerstens: om oorlog aan te kondig. Wanneer Israel moes optrek teen hulle vyande, is die basuin geblaas. Dit was die sein dat die stryd begin. Tweedens: om die volk vir aanbidding bymekaar te roep. Die basuin het God se volk opgeroep om voor Hom te vergader. Derdens: om groot feesdae en heilige byeenkomste aan te kondig.
Die geluid van die basuin was dus altyd verbind aan belangrike goddelike gebeure. Kom ons kyk hoe die Bybel dit verduidelik. In Numeri 10 beveel God dat die priesters die silwer basuine moet blaas. Wanneer oorlog dreig, moet die basuin die volk waarsku. Wanneer daar vreugdevolle feeste is, moet die basuin weer klink. Wanneer die volk vir aanbidding bymekaarkom, word die basuin ook gebruik. Met ander woorde, die basuin is nie sommer net 'n musiekinstrument nie. Dit is 'n goddelike aankondiging.
In Levitikus 23 lees ons van die Fees van Basuine. Hierdie fees het kort voor die Groot Versoendag plaasgevind. Die basuine het die volk gewaarsku dat die dag van oordeel naby is. Hulle moes hulle harte ondersoek, hulle lewe regmaak en hulle voorberei om voor God te verskyn. Hier sien ons reeds 'n belangrike beginsel. Die basuin is 'n waarskuwing. Dit kondig aan dat God besig is om in die geskiedenis op te tree. Dit roep mense op om wakker te word. Dit waarsku teen komende oordeel. Dit roep God se volk tot bekering. En uiteindelik lei dit na die groot oorwinning wanneer Christus Sy volk bymekaarmaak.
Met hierdie agtergrond kan ons die sewe basuine beter verstaan. Die basuine beskryf God se oordele wat deur die geskiedenis plaasvind in die groot konflik tussen Christus en Satan. Soos die sewe kerke die geestelike toestand van die kerk uitbeeld, en die sewe seëls Satan se aanvalle teen die kerk beskryf, wys die sewe basuine hoe God op daardie aanvalle reageer. Dit is nie willekeurige rampe nie. Dit is God se hand wat deur die geskiedenis werk. Hy laat toe dat oordele kom oor magte wat Sy waarheid verwerp en Sy volk vervolg.
Nog 'n belangrike beginsel geld hier. Omdat die sewe kerke en die sewe seëls albei in Johannes se tyd begin, verwag ons dat die eerste basuin ook in die eerste eeu sal begin. Die profesie beweeg dan stap vir stap deur die geskiedenis, net soos die vorige profesieë oor die sewe kerke en sewe seëls gedoen het.
Nou verskuif Johannes se aandag na 'n merkwaardige toneel in die hemel. Hy sê: "Toe het 'n ander engel gekom met 'n goue wierookbak en by die altaar gaan staan." Hier bevind ons ons weer in die hemelse heiligdom. Die beelde is dieselfde as dié van die aardse heiligdom wat God aan Moses gegee het. In die heilge deel was die goue altaar van wierook, die wierookbak en die priesters wat voor God gedien het. Die aardse heiligdom was 'n afbeelding van die ware heiligdom in die hemel. Hier sien Johannes dat Christus, ons Hoëpriester, in daardie hemelse heiligdom dien.
Die engel ontvang baie wierook. Die wierook word saam met die gebede van God se kinders op die goue altaar voor die troon geoffer. Wat 'n bemoedigende beeld! Dalk het jy al gevoel jou gebede kom nie verder as die plafon nie. Dalk het jy al gewonder of God regtig hoor. Hier gee Openbaring 'n wonderlike versekering. Geen opregte gebed gaan verlore nie. Elke gebed styg op voor God soos die aangename geur van wierook.
Jesus leef vandag om vir ons in te tree. Die Boek Hebreërs herinner ons daaraan dat ons 'n groot Hoëpriester het wat ons swakhede verstaan. Hy weet wat dit beteken om versoek te word. Hy weet wat dit beteken om te ly. Daarom mag ons met vrymoedigheid na die troon van genade kom om barmhartigheid en hulp te ontvang wanneer ons dit nodig het. Openbaring wys dus dat die geskiedenis nie deur toeval beheer word nie. Terwyl oorlog, vervolging, rampspoed en lyding op aarde plaasvind, regeer God steeds vanuit Sy heiligdom. Hy hoor die gebede van Sy kinders. Hy vergeet nooit hulle nood nie. En op Sy volmaakte tyd sal Hy reg laat geskied.
Hierdie waarheid vorm die fondament waarop die sewe basuine verstaan moet word. God se oordele vloei nie uit woede sonder liefde nie. Hulle vloei uit die heiligdom — uit die plek waar Christus vir Sy volk intree. Selfs Sy oordele staan dus in diens van Sy geregtigheid, Sy liefde en Sy verlossingsplan.
Die Gebede van die Heiliges en die Eerste Basuin
Voordat die eerste basuin geblaas word, wys Johannes vir ons 'n aangrypende toneel in die hemelse heiligdom. Hy skryf: "Die rook van die wierook het saam met die gebede van die heiliges uit die hand van die engel voor God opgestyg."
Hier lê 'n kosbare waarheid. Elke opregte gebed wat ooit uit die hart van 'n gelowige opgestyg het, is voor God bekend, geen gebed word vergeet nie, geen traan gaan verlore nie en geen smeekbede vir geregtigheid verdwyn in die niet nie. God vergeet niks daarvan nie.
Maar Johannes sien nog iets gebeur. Die engel neem die wierookbak, vul dit met vuur van die altaar en gooi dit op die aarde. Onmiddellik volg daar donderslae, weerligstrale, stemme en 'n aardbewing. Wat beteken dit?
Die gebede van God se kinders is verhoor. Deur al die eeue het gelowiges gebid dat God sou ingryp, dat Hy boosheid sou beëindig en geregtigheid sou laat geskied. Nou wys Johannes dat God inderdaad optree. Sy oordele kom nie willekeurige nie. Hulle is God se antwoord op eeue se gebede van Sy vervolgde volk. Hy het niks vergeet nie. Hy tree op die regte tyd op.
Daarna lees ons: "Die sewe engele wat die sewe basuine gehad het, het hulle gereed gemaak om te blaas." Nou begin die eerste basuin. Openbaring 8:7 sê: "Die eerste engel het geblaas, en daar het hael en vuur gekom, gemeng met bloed, en dit is op die aarde gewerp. 'n Derde van die bome het verbrand en al die groen gras het verbrand." Hier ontstaan dadelik die vraag: Is hierdie letterlike hael, vuur en bloed? Of gebruik Johannes simboliese taal?
Die antwoord vind ons weer deur die Ou Testament. Wanneer ons teruggaan na Eksodus 9, ontdek ons die sewende plaag oor Egipte. Daar stuur God hael en vuur oor die land. Dit was 'n goddelike oordeel oor 'n volk wat God se wil verwerp en Sy volk onderdruk het. Hierdie agtergrond help ons om Openbaring te verstaan. Die beeld van hael en vuur dui op God se oordeel. Maar Johannes voeg nog 'n belangrike besonderheid by. Hy sê nie die hele aarde is vernietig nie. Hy sê 'n derde word getref. Hierdie taal wys dat dit simboliese profesie is. Dit dui op 'n beperkte oordeel binne 'n bepaalde historiese tydperk.
Nou ontstaan die volgende vraag: Wie of wat word deur hierdie eerste basuin voorgestel? Hier gee Jesus self vir ons die sleutel. Toe Hy op pad was na Golgota, het Hy na die vroue van Jerusalem gedraai wat oor Hom gehuil het. Maar Hy sê: "Moenie oor My huil nie; huil oor julleself en oor julle kinders." Hy voorspel die komende vernietiging van Jerusalem. Dan voeg Hy hierdie merkwaardige woorde by: "As hulle dit aan die groen hout doen, wat sal met die droë hout gebeur?" Hier gebruik Jesus dieselfde beeld wat ons later in Openbaring aantref.
Regdeur die Bybel stel 'n groen boom of groen hout lewe, geregtigheid en geloof voor. Psalm 1 beskryf die regverdige as 'n boom wat by waterstrome geplant is en vrug dra. Jesus verwys na Homself as die "groen hout" — die Een sonder sonde. As die sondelose Messias so behandel word, hoeveel erger sou die oordeel wees oor dié wat Hom verwerp? Mark Finley verstaan daarom die eerste basuin as 'n profesie van God se oordeel oor Jerusalem en sy godsdienstige leiers, wat die Messias verwerp het. Dit het sy vervulling gevind toe die Romeinse leërs Jerusalem in 70 n.C. verwoes het.
Dit is belangrik om iets hier duidelik te stel. Die oordeel het nie gekom omdat God Sy volk opgegee het nie. Dit het gekom omdat die volk se leiers doelbewus die Messias verwerp het en die lig wat God aan hulle gegee het, weerstaan het. Terselfdertyd het baie Jode wel vir Christus aangeneem. Die vroeë Christelike kerk het hoofsaaklik uit Joodse gelowiges bestaan. Op Pinksterdag alleen is ongeveer drieduisend mense gedoop. Die evangelie het daarna verder versprei na die heidense wêreld.
Die eerste basuin gaan dus nie oor die verwerping van die hele Joodse volk nie. Dit gaan oor God se oordeel oor 'n stelsel en sy leiers wat die Seun van God verwerp het en die volk teen Hom gelei het. Hier sien ons 'n belangrike beginsel wat regdeur Openbaring herhaal word. Wanneer mense volhard om God se waarheid te verwerp, respekteer Hy uiteindelik hulle keuse. Sy oordele is nooit willekeurig nie. Sy oordele is die ernstige gevolge van volgehoue verwerping van Sy liefde en genade. En tog bly Sy doel altyd dieselfde: Om mense tot bekering te roep voordat dit te laat is.
Die Tweede en Derde Basuin – Rome en die Groot Afvalligheid
Nadat die eerste basuin die oordeel oor Jerusalem beskryf het, beweeg die profesie verder deur die geskiedenis. Ons kom nou by die tweede basuin.
Openbaring 8:8–9 sê: "Die tweede engel het geblaas, en iets soos 'n groot berg wat van vuur gebrand het, is in die see gewerp. 'n Derde van die see het bloed geword. 'n Derde van die lewende wesens in die see het gesterf, en 'n derde van die skepe is vernietig."
Weereens gebruik Johannes simboliese taal. Die vraag is: Wat verteenwoordig hierdie brandende berg? In die Ou Testament word 'n berg dikwels as 'n simbool van 'n koninkryk of 'n magtige nasie gebruik. As ons die beginsel van opeenvolgende profesie volg, moet hierdie tweede basuin ná die vernietiging van Jerusalem plaasvind. Watter wêreldmag het in daardie tyd die bekende wêreld oorheers? Die antwoord is duidelik: Die Romeinse Ryk.
Dit was Rome wat Jesus gekruisig het. Romeinse soldate het die spykers deur Sy hande gedryf. Romeinse soldate het Sy graf bewaak. Romeinse soldate het die seël op die graf aangebring. En daarna het die Romeinse Ryk ook die Christelike kerk wreed vervolg. Veral gedurende die eerste drie eeue het duisende Christene hulle lewe verloor omdat hulle getrou aan Christus gebly het. Die geskiedenis vertel van gelowiges wat in arenas vir wilde diere gegooi is. Ander is verbrand. Sommigies is gemartel. Tog het die kerk bly groei. Hoe meer vervolging daar was, hoe sterker het die evangelie versprei.
Maar God het hierdie onreg nie geïgnoreer nie. Volgens Mark Finley dui die tweede basuin op God se oordeel oor die heidense Romeinse Ryk. Met verloop van tyd het groot barbaarse volke uit die noorde die Romeinse Ryk binnegeval.
Die Alemanne. Die Lombarde. Die Hunne. Die Vandale. Die Visigote. Die Ostrogote. Die Heruli. En baie ander volke. Die magtige ryk wat eens onaantasbaar gelyk het, het geleidelik verbrokkel. Die profesie wys dus dat geen aardse mag vir ewig bestaan nie. Selfs die grootste wêreldryk staan uiteindelik onder God se oordeel.
Maar nou verander die toneel. Satan besef dat brute geweld alleen nie die kerk kan vernietig nie. Elke keer wanneer Christene vervolg word, groei hulle geloof. Die vroeë Christelike skrywer Tertullianus het dit treffend opgesom toe hy geskryf het: "Die bloed van die martelare is die saad van die kerk." Met ander woorde: Hoe meer Christene vervolg is, hoe meer het ander mense die egtheid van hulle geloof raakgesien.
Satan verander daarom sy strategie. As vervolging nie die kerk vernietig nie, sal hy probeer om die kerk van binne af te besoedel. Hiermee kom ons by die derde basuin. Openbaring 8:10–11 sê: "Toe het die derde engel geblaas, en 'n groot ster wat soos 'n fakkel brand, het uit die hemel geval. Dit het op 'n derde van die riviere en die waterfonteine geval. Die naam van die ster is Alsem. 'n Derde van die waters het alsem geword, en baie mense het gesterf omdat die waters bitter geword het."
Wie is hierdie groot ster? Die Bybel gee self die antwoord. Jesaja 14 beskryf Lucifer as die môrester wat uit die hemel geval het. Hy was eens 'n verhewe engel in God se teenwoordigheid. Maar hoogmoed het sy hart gevul. Hy wou sy troon bo God se troon verhef. Gevolglik is hy uit die hemel gewerp. Openbaring 12 bevestig dieselfde gebeurtenis. Daar was oorlog in die hemel. Satan is verslaan en op die aarde neergewerp.
Nou verstaan ons die simboliek. Die ster wat val, stel Satan voor. Maar let op sy nuwe metode. Hy val nie nou die kerk hoofsaaklik met geweld aan nie. Hy probeer die water van die lewe vergiftig. In die Bybel simboliseer water dikwels God se waarheid en Sy verlossing. Jesus het vir die Samaritaanse vrou gesê: "Wie van die water drink wat Ek gee, sal nooit weer dors kry nie." Nou probeer Satan daardie geestelike water besoedel. Die sleutel lê in die woord alsem. Wat beteken dit?
Deuteronomium 29 gebruik alsem as 'n beeld van afvalligheid. Dit beskryf mense wat van die Here af wegdraai om afgode te dien. Alsem simboliseer dus bitterheid wat ontstaan wanneer God se waarheid verruil word vir dwaling. Volgens hierdie verklaring beskryf die derde basuin die tyd toe valse leerstellings geleidelik die Christelike kerk begin binnedring het. Satan het besef dat hy nie die evangelie deur vervolging kon uitwis nie. Daarom het hy probeer om die evangelie te verdraai. Die eenvoudige waarheid van God se Woord is vermeng met menslike tradisies. Onbybelse gebruike het stadigaan ingang gevind. Afgodiese invloede het begin insluip. Die suiwer "water van die lewe" is, simbolies gesproke, met alsem vermeng. Die gevolg was geestelike verwarring. Baie mense het nie meer die suiwer evangelie leer ken nie. Dit is die ernstige waarskuwing van die derde basuin.
Die grootste gevaar vir God se volk kom nie altyd van vervolging van buite nie. Dikwels kom dit deur kompromie van binne. Wanneer menslike tradisie die plek van God se Woord inneem, begin die bron van geestelike lewe besoedel raak. Daarom roep hierdie profesie elke gelowige terug na die Skrif. Nie na menslike gesag nie. Nie na tradisie nie. Maar terug na die suiwer waarheid van God se Woord.
Die Vierde Basuin – Duisternis en die Lig van God se Waarheid
Ná die derde basuin beweeg die profesie verder deur die geskiedenis. Ons kom nou by die vierde basuin. Openbaring 8:12 sê: "Toe het die vierde engel geblaas, en 'n derde van die son is getref, en 'n derde van die maan en 'n derde van die sterre, sodat 'n derde daarvan verduister is. Die dag het vir 'n derde daarvan nie geskyn nie, en die nag net so." Weereens is dit simboliese taal.
Johannes praat nie van 'n letterlike verduistering van die son, maan en sterre nie. Hy gebruik beelde om 'n geestelike werklikheid te beskryf. As ons die opeenvolging van die basuine volg, sien ons 'n duidelike ontwikkeling. Die eerste basuin wys op die oordeel oor Jerusalem ná die verwerping van Christus. Die tweede basuin wys op God se oordeel oor die heidense Romeinse Ryk wat die Christene vervolg het. Die derde basuin beskryf hoe Satan sy strategie verander het. In plaas daarvan om die kerk met geweld te probeer vernietig, het hy begin om dwaling en afvalligheid binne die kerk in te bring.
Nou volg die logiese gevolg. Wanneer die waarheid verduister word, volg geestelike duisternis. Dit is die kern van die vierde basuin. Volgens hierdie uitleg beskryf dit die tydperk wat dikwels as die Donker Middeleeue bekend staan. Dit was 'n tyd waarin groot dele van die Bybel vir gewone mense ontoeganklik geword het. Menslike tradisies het dikwels groter gesag ontvang as die Woord van God. Die eenvoudige evangelie van verlossing deur genade is op baie plekke verduister. Daarom gebruik Johannes die beeld van die son, maan en sterre wat hul lig verloor.
In die Bybel is lig 'n simbool van God se waarheid. Jesaja 60 beskryf hierdie waarheid op 'n besondere manier: "Staan op, word verlig, want jou lig kom, en die heerlikheid van die Here gaan oor jou op. Want kyk, duisternis sal die aarde oordek en donkerheid die volke; maar oor jou sal die Here opgaan." Hier word twee werklikhede langs mekaar gestel. Aan die een kant is daar geestelike duisternis. Aan die ander kant laat God steeds Sy lig skyn. Selfs in die donkerste tye het God altyd getroue mense gehad wat Sy waarheid bewaar het. Hy het nooit sonder getuies gebly nie.
Deur die eeue heen was daar gelowiges wat die Skrif gekoester het, selfs wanneer dit groot persoonlike opoffering vereis het. Maar God het meer beplan.
Die donker eeue sou nie vir altyd duur nie. Hy sou die lig van Sy Woord weer helder laat skyn. Met verloop van tyd het die Hervorming begin. Mans en vroue het die Bybel weer oopgemaak. Hulle het ontdek dat verlossing deur geloof in Christus alleen kom. Hulle het mense teruggeroep na die gesag van die Skrif.
Die waarheid wat vir eeue onder menslike tradisies versteek was, het weer begin deurbreek. Dit is die hoop wat reeds in die vierde basuin opgesluit lê. Duisternis kry nooit die laaste woord nie. God se waarheid breek altyd weer deur. Jesus bevestig hierdie waarheid wanneer Hy in Johannes 8:12 sê: "Ek is die Lig van die wêreld. Wie My volg, sal nooit in die duisternis wandel nie, maar sal die lig van die lewe hê." Hier lê die hart van die boodskap. Wanneer mense van Christus af wegbeweeg, ontstaan geestelike duisternis. Wanneer hulle na Hom terugkeer, keer die lig terug. Daarom is die groot stryd in Openbaring uiteindelik 'n stryd tussen waarheid en dwaling, tussen lig en duisternis, tussen Christus en Satan. Jesus sê verder in Johannes 12: "Wandel terwyl julle die lig het, sodat die duisternis julle nie oorval nie." Dit is die praktiese toepassing van die vierde basuin. God roep elke geslag om in die lig van Sy Woord te wandel. Nie bloot om waarheid te ken nie, maar om daarvolgens te leef. Die geskiedenis wys wat gebeur wanneer mense die Bybel verruil vir menslike idees. Maar dit wys ook hoe God telkens hervorming bring wanneer mense nederig terugkeer na Sy Woord.
Openbaring 8 eindig met 'n ernstige waarskuwing. Johannes sien 'n engel wat deur die middel van die hemel vlieg en met 'n harde stem uitroep: "Wee, wee, wee hulle wat op die aarde woon, vanweë die orige geluide van die basuin van die drie engele wat nog sal blaas!" Vier basuine het reeds geklink. Maar die moeilikste deel van die profesie lê nog voor. Die laaste drie basuine sal nog groter konflikte en ernstiger gebeure beskryf. Daarom laat Johannes die leser met 'n gevoel van heilige afwagting. Die groot stryd tussen goed en kwaad beweeg onafwendbaar na sy hoogtepunt. En God roep Sy volk om gereed te wees.
God se Oproep om in die Lig te Wandel
Terwyl Openbaring 8 afsluit, wil Johannes nie hê ons moet net die geskiedenis verstaan nie. Hy wil hê ons moet onsself in hierdie profesie raaksien. Die vier basuine is nie bloot lesse oor antieke Jerusalem, die Romeinse Ryk of die Middeleeue nie. Hulle openbaar 'n belangrike geestelike beginsel. Wanneer mense doelbewus God se waarheid verwerp, bring dit uiteindelik oordeel. Maar wanneer mense hulle harte vir God oopmaak, bring Hy lig, waarheid en lewe.
Kom ons kyk terug na wat ons in hierdie hoofstuk gesien het. Die eerste basuin wys hoe Jerusalem en sy godsdienstige leiers die Messias verwerp het. God het lank geduldig gewag. Hy het profete gestuur. Hy het Sy Seun gestuur. Maar toe die lig doelbewus verwerp is, het oordeel gevolg. Die tweede basuin wys hoe die magtige Romeinse Ryk die Christene vervolg het. Dit het gelyk asof Rome onaantasbaar was. Maar geen wêreldryk is groter as God nie. Die ryk wat eens die wêreld oorheers het, het uiteindelik geval.
Die derde basuin wys dat Satan sy plan verander het. Hy het besef dat vervolging alleen nie die kerk sou vernietig nie. Daarom het hy probeer om die waarheid te verdraai. Menslike tradisies is met God se Woord vermeng. Die suiwer water van die evangelie is besoedel. Die vierde basuin toon die gevolge daarvan. Wanneer waarheid verdwyn, volg geestelike duisternis. Maar selfs toe het God nie Sy volk vergeet nie. Hy het die lig van Sy Woord weer laat deurbreek. Hy het hervormers opgerig. Hy het die Bybel weer in die hande van gewone mense geplaas. Hy het Sy waarheid weer laat skyn.
Dit is die groot boodskap van Openbaring 8. God laat nooit die duisternis die laaste woord hê nie. Waar Sy waarheid verkondig word, breek die lig altyd weer deur. Maar hierdie hoofstuk stel ook 'n persoonlike vraag aan elkeen van ons.
Wandel ek in die lig wat God reeds aan my gegee het? Jesus sê: "Ek is die Lig van die wêreld. Wie My volg, sal sekerlik nie in die duisternis wandel nie, maar sal die lig van die lewe hê." Hy sê ook: "Wandel terwyl julle die lig het, sodat die duisternis julle nie oorval nie."
Dit beteken dat geestelike kennis verantwoordelikheid meebring. Wanneer God waarheid aan ons openbaar, nooi Hy ons om daarvolgens te leef. Openbaring 8 is daarom nie net 'n profesie oor die verlede nie. Dit is 'n uitnodiging vir die hede. God roep ons weg van menslike tradisies wanneer dit met Sy Woord bots. Hy roep ons om die Bybel self te ondersoek. Hy nooi ons om Christus, die Lig van die wêreld, te volg. En Hy herinner ons daaraan dat Sy Woord steeds 'n lamp vir ons voete en 'n lig op ons pad is.
Aan die einde van die hoofstuk hoor Johannes die engel drie keer uitroep: "Wee! Wee! Wee!" Dit wys dat die geskiedenis nog nie klaar is nie. Die laaste drie basuine sal selfs ernstiger gebeure beskryf. Die groot stryd tussen Christus en Satan beweeg vinnig na sy hoogtepunt. Daarom is hierdie nie 'n tyd vir geestelike onverskilligheid nie. Dit is 'n tyd om nader aan Christus te leef. 'n Tyd om Sy Woord ernstig op te neem. 'n Tyd om toe te laat dat die Heilige Gees ons lei.
Miskien is daar vandag nog skeptisisme rondom die Bybel. Mense vertrou eerder op menslike wysheid, tradisie of die gees van die tyd. Maar God se uitnodiging bly onveranderd. "Wandel in die lig." Nie in die lig van populêre opinie nie. Nie in die lig van menslike redenasies nie. Maar in die lig van Sy Woord. Wanneer ons dit doen, hoef ons nie bang te wees vir die toekoms nie. Dieselfde God wat deur die geskiedenis heen Sy kerk bewaar het, sal ook Sy volk in die laaste dae bewaar. Hy het nog nooit beheer verloor nie. Hy regeer steeds vanaf Sy hemelse heiligdom. Hy hoor steeds die gebede van Sy kinders. Hy tree steeds op die regte tyd op. En Hy berei steeds 'n volk voor wat getrou aan Hom sal bly totdat Jesus weer kom.
Laat ons daarom elke dag bid: "Here, openbaar U waarheid aan my. Help my om nie net die lig te sien nie, maar ook daarin te wandel. Vorm my karakter deur U Woord, sodat ek gereed sal wees vir die dag wanneer Christus in heerlikheid verskyn."
Mag dit die begeerte van elkeen van ons wees. Amen.
Gaan na Openbaring hoofstuk 9