Kontak Ons

Jy Kan Daniël Nie Vir Altyd Van 'n Afstand Bewonder Nie

Daar is iets diep boeiends omtrent Daniël en sy vriende.

Hulle was jonk, gevange geneem, van hul huise af weggeneem en omring deur druk om te verander wie hulle was. Babilon wou nie net hul gehoorsaamheid hê nie – dit wou hul identiteit hê! Hul name is verander, hul opvoeding is verander en hul kultuur is verander. Alles rondom hulle het hulle tot kompromie gedruk, en tog, op een of ander manier, het hierdie jong mans getrou aan God gebly.

Die meeste mense wat Daniël hoofstuk 1 tot 6 (en verder) lees, bewonder hulle. Maar baie distansieer hulself ook stilweg van hulle, want...

“ Hulle was te anders.”
“ Hulle is deel van 'n ander kategorie van gelowiges.”
“ Ek sal nooit so kan leef nie.”

En as ons eerlik is, wil sommige mense nie werklik so leef nie… nie ten volle nie omdat Daniël se lewe ons met ongemaklike vrae konfronteer.
 

• Glo ons werklik dat God genoeg is?

• Dink ons in die geheim dat oorgawe aan God die lewe kleiner en minder betekenisvol in plaas van voller sal maak?

• Wil ons die seëninge van getrouheid hê… sonder die koste van oorgawe?

Kyk ons na Daniël hoofstuk 1 sien ons dit gaan nie hoofsaaklik oor dieet, reëls of gedrag nie. Die kern daarvan is 'n kwessie van getrouheid.

“Daniël het in sy hart voorgeneem…” voor die wonderwerke… en voor die leeukuil… en voor die visioene en profesieë. Hierdie voorneme was 'n eenvoudige besluit - reeds geneem - oor wie Daniël aan behoort het. Hierdie besluit is wat hom anders gemaak het. Nie perfeksie nie of vreesloosheid of buitengewone talent nie, hy het aan God behoort voordat Babilon hom getoets het.

Dit is waar baie van ons op 'n gevaarlike afstand staan.

Ons bewonder Daniël se moed terwyl ons steeds meestal aan Babilon behoort in denke, begeerte, identiteit en liefde maar bewondering is nie dissipelskap nie.

Op 'n stadium moet bewondering 'n besluit word.

"Maar... kies dan vir julle vandag wie julle wil dien... maar ek en my huis, ons sal die HERE dien." JOSUA 24:15

Een van die grootste gevare vandag is om 'n soort Christenskap te begeer wat min vra, min verander en min kos. Baie wil die krag van Daniël in die krisis hê terwyl hulle die oorgawe weerstaan wat Daniël lank voor die krisis gevorm het. Maar karakter word nie in die leeukuil gebou nie, dit word daar geopenbaar.

Daniël se getrouheid is daagliks gevorm – in gebed, in vertroue, in stille gehoorsaamheid en in 'n konsekwente verhouding met God toe niemand gekyk het nie. Dit gaan oor meer as net kos – dit gaan oor wie wen.

Daniël het nie net 'n dieet gevolg nie; hy het die toekoms geken. Hy het geweet dat die goue kop van Babilon en die ysterbene van Rome uiteindelik sou verkrummel voor die “Klip” wat uit die hemel kom. Wanneer jy besluit om soos Daniël aan God te behoort, kies jy nie net 'n lewenstyl nie – jy kies die kant van die geskiedenis wat REEDS gewen het.

Iemand het eenkeer gesê: “Die geskiedenis van Josef en Daniël is 'n illustrasie van wat God sal doen vir diegene wat hulself aan Hom oorgee en met die hele hart daarna streef om Sy doel te bereik.”

Let op die fokus: “…wat God sal doen…”

Daniël het homself nie deur blote menslike krag onderhou nie. Sy lewe was die gevolg van oorgawe aan God. Dis belangrik, want sommige van ons raak mismoedig wanneer ons onsself met Daniël vergelyk. Ons sien sy moed en vergelyk dit met ons tekortkominge. Ons sien sy dissipline en vergelyk dit met die afleidings in ons lewens. Ons sien sy toewyding en vergelyk dit met ons geestelike swakheid.

Maar God vra jou nie om oornag 'n foutlose kopie van Daniël te word nie. Hy roep jou om jou eie getroue weergawe van 'n oorgegewe lewe te word.

Onvolmaak. Daagliks. Eerlik.

Die doel is nie om indrukwekkend te word nie, die doel is om BAIE NABY saam met Jesus te wandel. Daniël self was steeds mens. Hy was nie die Verlosser nie. Jesus is die Verlosser... en dit verander alles!

Baie mense probeer hulself transformeer deur skuldgevoelens, druk of wilskrag alleen maar uiteindelik raak hulle uitgeput of moedeloos. Maar besef dit: “Jy kan nie jou hart verander nie.”

Dit klink dalk aanvanklik ontmoedigend, maar dit is eintlik bevrydend! Jy was nooit bedoel om jouself te red deur harder te probeer nie.

Iemand skryf: “Daar moet 'n krag van binne werk, 'n nuwe lewe van bo… Daardie krag is Christus.”

Dit is die hoop vir elke sukkelende gelowige! Vir die persoon wat geestelik louwarm voel, vir die persoon wat aanhou om kompromieë aan te gaan en vir die een wat Daniël bewonder, maar ver van sy ervaring af voel.

Transformasie begin wanneer jy ophou om bloot getroue mense te bestudeer en baie naby saam met die getroue Verlosser begin wandel. Jesus is steeds in staat om karakter te vorm, Hy is steeds in staat om begeertes te verander, en Hy is steeds in staat om standvastige geloof in gewone mense te skep. Geen kompromie, selfs in die vuur.

In Hoofstuk 3 sien ons dat hierdie oorgawe nie 'n waarborg vir 'n maklike lewe is nie. Daniël se vriende het die vuuroond gekies bo kompromie. Hulle het geweet dat God by hulle sou wees, selfs in die vuur. Om soos Daniël te wees, beteken om te sê: “Here, ek sal U volg, SELFS AS dit my alles kos.”

Maar een werklikheid moet eerlik in die gesig gestaar word: Jy kan nie vir ewig tussen Babilon en God staan nie! Jy kan nie op die heining sit nie!

Babilon ding steeds mee om jou aanbidding, jou lojaliteit, jou aandag, jou identiteit en jou hart. Babilon leer mense steeds om goedkeuring, plesier, sukses, gemak en self bo God te soek en stadig, amper onsigbaar, word kompromie normaal. Daarom is Daniël hoofstuk 1 so belangrik. Dit herinner ons daaraan dat getrouheid aan God selde met dramatiese openbare oomblikke begin. Dit begin stilweg, innerlik, persoonlik, met 'n hart wat besluit aan wie dit behoort voordat die druk kom.

Hoofstuk 10 wys vir ons dat jou gebede en jou besluite op aarde 'n rimpeling in die hemel veroorsaak. Daar is 'n onsigbare oorlog wat woed oor jou lojaliteit. Christus veg vir Sy mense, maar Hy roep ons om vas te staan, net soos Daniël wat volhard het in gebed. Jou oorgawe aan God is nie nutteloos nie – dit is deel van 'n groter geestelike stryd.

Babilon sê: “Word wat ook al aanvaarding kry” terwyl Jesus sê: “Volg My.”

Babilon verander identiteite maar Jesus verander harte.

Babilon probeer beheer deur druk en kompromie, maar Jesus roep mense in liefde — nie net om hulle te red nie, maar om hul harte te verander sodat hulle kan leer om lief te hê wat heilig en waar is.

Een skrywer het dit pragtig uitgedruk: “God vereis nie dat ons enigiets opgee wat dit in ons beste belang is om te behou nie.” Om Jesus te volg is nie die verlies van lewe nie, dit is die ontdekking van die lewe waarvoor jy geskape is.

So as jy Daniël hoofstuk 1 (of enige van die ander hoofstukke) gelees het en oortuig, onrustig, geïnspireerd of selfs ontmoedig voel, moenie daardie spanning ignoreer nie. Miskien roep God jou nader. Nie om godsdienstig voor te kom nie, nie om perfeksie voor te gee nie en nie om oornag iemand anders te word nie... maar om op te hou om getrouheid van ’n afstand af te bewonder.

Die boek Daniël eindig met 'n belofte van hoop. Diegene wat baie tot geregtigheid lei, sal skyn soos die sterre vir altyd. Daniël is gesê om te rus, met die versekering dat hy weer sou opstaan om sy erfenis te ontvang. God roep steeds mense vandag om nie net toeskouers van profesie te wees nie, maar deelnemers in Sy koninkryk. Die tyd vra nie vir neutrale bewonderaars nie, maar vir mense wat bereid is om te staan.

Jy hoef nie Daniël in 'n dag te word nie maar jy kan ook nie vir ewig neutraal bly nie! Dieselfde God wat saam met Daniël in Babilon gewandel het, roep steeds elke persoon vandag om ten volle aan Hom te behoort en jou reis kan op dieselfde manier begin as wat Daniël s'n gedoen het.

Begin met ‘n klein gebed: “Jesus, ek wil aan U behoort.”

​

Hierdie gebed is nie die einde nie — dit is die begin van ’n lewe van oorgawe.

​

Om aan Jesus te behoort beteken dat jy daagliks weer kies aan wie jy behoort. Dit beteken om jou denke aan Hom oor te gee, jou gewoontes aan Hom oop te stel, kompromie eerlik te konfronteer en gehoorsaam te wees selfs wanneer dit ongerieflik raak. Soos Daniël word getrouheid nie in een groot oomblik gevorm nie, maar in klein, daaglikse keuses van lojaliteit aan God.

​

Dit beteken om tyd met God deur te bring wanneer niemand jou sien nie. Om Sy Woord ernstig op te neem. Om te bid selfs wanneer jy nie emosioneel “naby” voel nie. Om dinge te laat staan wat jou hart stadig terugtrek Babilon toe. Om nie net Jesus as Verlosser te bewonder nie, maar Hom werklik as Here te volg.

​

Niemand groei oornag in daardie soort oorgawe nie. Maar elke keer wat jy “ja” sê vir Jesus en “nee” vir kompromie, vorm Hy iets van Sy eie karakter in jou. Dit is hoe ’n lewe van ware oorgawe begin groei.

​

WEES JOU EIE WEERGAWE VAN DANIEL! Redding, Geestelike Groei en Vele Meer.