Verstaan die boek Openbaring

Inleiding - Openbaring 1 - Openbaring 2 - Openbaring 3 - Openbaring 4 & 5 - Openbaring 6 - Openbaring 7 - Openbaring 8 - Openbaring 9 - Openbaring 10 - Openbaring 11 - Openbaring 12 - Openbaring 13 - Openbaring 14 - Openbaring 15 - Openbaring 16 - Openbaring 17 - Openbaring 18 - Openbaring 19 - Openbaring 20 - Openbaring 21 - Openbaring 22 - Openbaring 1-11 - Openbaring 12-22

Openbaring 14 (Deel 3) & Openbaring 15

(Oudio Voorlesings)

"Die Sewe Laaste Plae en die Oorwinningslied"

Lees Openbaring Hoofstuk 15 Hier Aanlyn

In die vorige studie het ons gekyk na die eerste engel se boodskap. Johannes is op die eiland Patmos en sien 'n engel vlieg met die "ewige evangelie". Dit moet verkondig word aan elke nasie, stam, taal en volk.

Die boodskap sê met 'n groot stem: "Vrees God en gee Hom heerlikheid, want die uur van sy oordeel het gekom; en aanbid Hom wat die hemel en die aarde en die see en die waterfonteine gemaak het."

Hoekom 'n groot stem? Want God wil hê ons moet luister. Om God te vrees, beteken eerbied, respek en gehoorsaamheid. Prediker 12:13 sê: "Vrees God en hou sy gebooie, want dit is die hele mens." Om God heerlikheid te gee, het te doen met hoe ons leef – wat ons eet, drink en ons lewenstyl.

Waarom moet ons dit nou doen? Want die uur van God se oordeel het gekom. Ons leef nie meer in 'n tyd van "besigheid soos gewoonlik" nie. Die bestemmings van die wêreld word nou beslis.

Dan die belangrike oproep: "Aanbid Hom wat die hemel en die aarde gemaak het." Ons het nie uit niks net ontstaan nie; Hy het ons geskape. Hierdie frase is 'n direkte aanhaling uit die vierde gebod, die Sabbatgebod. Ons aanbid Hom as Skepper deur sy Sabbat op die sewende dag van die week te onderhou. Hy het dit geheilig, geseën en daarop gerus.

Die eerste engel vertel ons wat om te doen. Die tweede engel vertel ons van die gevolge as ons dit nie doen nie, deur te waarsku teen Babilon en haar valse leerstellings.

Die Derde Engel en die Stryd oor Aanbidding

In hierdie studie gaan ons voort met Openbaring hoofstuk 14 en eindig met hoofstuk 15. Ons begin by vers 9. Hier kom ons by die derde engel se boodskap. Openbaring 14 vers 9 sê: "En ’n derde engel het hulle gevolg en met ’n groot stem gesê: As iemand die dier en sy beeld aanbid en ’n merk op sy voorhoof of op sy hand aanneem, sal hy self ook drink van die wyn van die grimmigheid van God wat ongemeng ingeskink is in die beker van sy toorn; en hy sal gepynig word met vuur en swael voor die heilige engele en voor die Lam. En die rook van hulle pyniging gaan op tot in alle ewigheid, en hulle het geen rus dag of nag nie — hulle wat die dier en sy beeld aanbid, en elkeen wat die merk van sy naam aanneem."

Ons gaan dit frase vir frase bekyk, want baie mense het dit al gelees en daar is groot wanbegrippe daaroor. Maar ek wil hê jy moet eers die groot prentjie sien voor ons na die besonderhede kyk. In Openbaring 14 vers 7 staan daar: "Aanbid Hom wat die hemel en die aarde en die see en die waterfonteine gemaak het." Die konflik in die boek Openbaring gaan dus oor aanbidding.

Daar is 'n groot stryd in die heelal, 'n tipe "Star Wars"-konflik, 'n intergalaktiese worsteling oor aanbidding. Lucifer, 'n wese van skitterende helderheid, het Christus in die hemel uitgedaag. Hy het God uitgedaag. Hy wou God van sy troon afgooi. Hierdie skepsel genaamd Lucifer, die ligdraer van die hemel, wou aanbid word in plaas daarvan om te aanbid. ’n Skepsel wou homself bo sy Skepper verhef.

Openbaring 14 vers 7 roep ons terug om die Skepper te aanbid, spesifiek op die Sabbat. Nou, in Openbaring 14 vers 9, sê dit: "As iemand die dier aanbid." Jy het dus twee tipes aanbidding: aanbid die Skepper of aanbid die dier. Die dier het natuurlik 'n teken wat 'n vervalste Sabbat is – die aanbidding op die eerste dag van die week, of die "dag van die son".

Laat ek jou verseker dat niemand vandag al die merk van die dier het nie. Die merk van die dier sal in die toekoms afgedwing word wanneer niemand sal kan koop of verkoop nie. Jy het dus hierdie konflik tussen ware en valse aanbidding; tussen die aanbidding van die Skepper en die aanbidding van die dag van die son, dies solis, of die songod.

Mark Finley vertel dat hy onlangs teruggekeer het van 'n reis na Egipte. Dit was ongelooflik. Die piramides wys na die son en weerkaats die sonstrale. Die piramides het vroeër 'n goue bopunt gehad sodat die son daarop kon skyn en die strale versprei. Amon-Ra was die hoof-songod van Egipte. Hulle was son-aanbidders. Jy sien die sonskyf op die koppe van baie van die Egiptiese gode, soos Horus, die valkgod. Maar dan gaan jy van Egipte na Babilon, en in Babilon het jy die songod Bel-Marduk. Dan gaan jy na Medo-Persië en jy kry die Mitraïsme van die songod. Jy gaan na Griekeland en Rome, en in Rome het jy Helios, die songod.

Konstantyn word "bekeer" (sogenaamd), en hy het aan die een kant van sy muntstuk die songod. So jy sien dat daar deur die eeue heen hierdie konflik oor aanbidding was. God se mense aanbid die Skepper-God op die Sabbat. Sondagaanbidding het die Christelike kerk binnegekom, nie deur 'n bevel van Christus nie, en nie deur die leerstellings van die apostels nie. Jesus Christus is volgens Hebreërs 13:8 dieselfde gister, vandag en tot in ewigheid.

Sondagaanbidding het in die vroeë eeue ingekom, vanaf 300 tot 500 n.C., in 'n tydperk van kompromie toe die Christelike kerk homself van die Jode wou losmaak en toe die kerk onder Konstantyn en die pouse van Rome probeer het om die ryk te verenig en heidene in die ryk in te bring. Hulle het gedoen wat ons "amalgamasie" of sintese noem, waar hulle heidense praktyke en Christelike praktyke saamgevoeg het. So, in die toekoms sal Satan sy byna oorweldigende misleiding uitvoer in 'n tyd van konflik en stryd. Hy sal probeer om die wêreld te verenig deur Sondag-wetgewing deur te voer om die wêreld te kry om op die valse dag te aanbid in plaas van die ware dag.

Die Seël van God teenoor die Merk van die Dier

Kyk nou weer na vers 9. Dit sê as iemand die merk ontvang op sy voorhoof of op sy hand. Onthou, die seël van God word slegs in die voorhoof ontvang. Openbaring 7 en 14 sê dat die diensknegte van God sy seël in hulle voorhoofde ontvang.

Die voorhoof simboliseer die voorbrein (die frontale lob). Dit is waar die gewete, rede en oordeel geleë is. Christus dwing nooit die wil nie. Hy appelleer in liefde op ons om ons lewens aan Hom toe te wy. Die seël van God is 'n vaslegging (‘n soort "nes skrop") in die waarheid, beide geestelik en intellektueel, sodat ons nooit beweeg kan word nie. Dit het te doen met lojaliteit aan God en word gemanifesteer in die onderhouding van die gebooie van God. Net soos Sadrag, Mesag en Abednego nie voor die vervalste goue beeld wou buig nie. Hulle standpunt vir Christus was 'n teken van gehoorsaamheid aan die tweede gebod: "Jy mag jou voor geen gesnede beeld neerbuig nie."

So sal God se mense in die laaste dae ook 'n teken van getrouheid hê, naamlik die Sabbat, wat die seël van hulle lojaliteit aan God word. Ons word verseël deur die Heilige Gees. Efesiërs 4:30 sê: "En bedroef nie die Heilige Gees van God nie, deur wie julle verseël is tot die dag van verlossing." Dit is die Heilige Gees wat die seël van lojaliteit aan Christus in ons lewens plaas, gemanifesteer in die onderhouding van die Sabbat, en die Heilige Gees versterk ons om deur die komende konflik te gaan.

Maar nou sê vers 9 die merk van die dier is in die voorhoof óf die hand. Wat beteken dit? Die duiwel is die slang omdat hy mislei, en hy is die draak omdat hy vernietig. Hy sal probeer om jou te mislei sodat jy die merk in jou voorhoof kry omdat jy die wyn van Babilon (valse leerstellings) gedrink het wat jou gewete en rede beïnvloed. Maar as hy jou nie kan mislei nie, sal hy probeer om jou te druk en te dwing deur geweld. Dit is die merk in die hand. Dit is óf deur geweld en druk, óf deur misleiding. Niemand sal kan koop of verkoop nie, en uiteindelik sal daar 'n doodsbevel wees.

Die Toorn van God en die "Ewige" Vuur

Kyk nou na die res van die teks: "Hy sal self ook drink van die wyn van die grimmigheid (toorn) van God." Wat is die toorn van God? Is dit God se woede? Nee, dit is God se geregtigheid. Jy moet geregtigheid en genade in balans hou. As jy te veel na die kant van geregtigheid leun, ontwikkel jy 'n wettiese ingesteldheid en word jy bang vir God. As jy net na die kant van genade leun en sê God is slegs genade en daar is geen straf op sonde nie, verval jy in goedkoop genade, waar sonde ligtelik opgeneem word en bekering onnodig begin lyk.

Voor die genadetyd verby is, is die keuses wat ons maak selfvernietigend. As iemand swaar rook, drink of 'n slegte dieet het, vernietig hulle hul eie liggaam. Dit is nie God wat hulle vernietig nie; hulle gebruik hulle vrye wil verkeerd. Maar nadat die genadetyd sluit – nadat almal hulle finale, onherroeplike besluit geneem het – val die oordele van God op die goddeloses.

Jy kan nie die Bybel wegfilosofeer nie. Die Bybel is baie duidelik dat God 'n God van genade én 'n God van geregtigheid is. As God sonde vir ewig sou toelaat, sou sonde nooit tot 'n einde kom nie. Daarom moet Hy uiteindelik oordeel. In Jesaja 28 word hierdie oordeel God se "vreemde werk" genoem—'n werk wat nie sy voorkeur of behae is nie, maar wat Hy in sy geregtigheid moet doen om 'n einde aan sonde te maak. Skep God behae in die vernietiging van die goddelose? Glad nie. Esegiël 33:11 sê: "So waar as Ek leef, spreek die Here HERE, Ek het geen behae in die dood van die goddelose nie." Wanneer die goddeloses vernietig word, ween God.

Hebreërs 12:29 sê: "Want onse God is ’n verterende vuur." In die teenwoordigheid van 'n heilige, regverdige God is sonde brandbare materiaal. God se liefde word gemanifesteer in beide sy geregtigheid en sy genade wanneer 'n liefdevolle God sonde vernietig. As jy 'n gewas (kanker) het en dit word deur 'n chirurg uitgesny, genees die kanker nie homself nie. As dit gelaat word om te groei, sal dit die individu vernietig. So, as sonde in die heelal gelaat word, sal dit die heelal vernietig. Jesus sny sonde uit die heelal uit deur die oordele van God.

Maar iemand vra: "Ek is verward, want vers 11 sê: 'Die rook van hulle pyniging gaan op tot in alle ewigheid.'" Hoe kan dit waar wees as Openbaring 21 sê dat pyn verby is? Openbaring 21:4 sê: "En God sal al die trane van hulle oë afvee, en daar sal geen dood meer wees nie; ook droefheid en gekerm en pyn sal daar nie meer wees nie."

As daar mense is wat steeds in erge pyn ly nadat die Nuwe Jerusalem neergedaal het, sou Openbaring 21:4 nie waar wees nie. Hoe harmoniseer ons dit? Regdeur die Skrif beteken die term "vir ewig en altyd" nie noodwendig 'n eindelose bestaan nie, maar so lank as wat die wese kan lewe in daardie omgewing. Die regverdiges kan vir ewig in die teenwoordigheid van Christus lewe. Die goddeloses kan nie. Hulle word verteer.

Kom ons kyk hoe die Bybel die woord "vir ewig" gebruik.

In Eksodus 21:6 staan daar van 'n slaaf wat kies om by sy meester te bly: "Dan moet sy meester hom na die regters bring en hom by die deur of die deurpos bring; en sy meester moet sy oor met ’n els deurboor, en hy moet hom vir altyd dien." Beteken dit daar sal deur die eindelose eeue van die ewigheid slawerny wees? Glad nie. Dit beteken so lank as wat hy lewe.

In 1 Samuel 1:22 neem Hanna haar seun Samuel na die tempel en sê hy sal daar bly "vir altyd". Maar vers 28 verduidelik wat sy bedoel: "Solank as hy lewe, is hy aan die HERE afgestaan." Vir die regverdiges eindig "vir ewig" nooit nie omdat hulle die ewige lewe het. Maar vir die goddeloses is "vir ewig" totdat hulle heeltemal verteer of opgebrand is.

Die Dag wat Brand soos 'n Oond

Die Bybel leer dat die hel werklik is, maar dit is nie een of ander warm plek in die middel van die aarde nie. Die hel vind plaas aan die einde van die wêreld wanneer Christus die goddeloses heeltemal opbrand. Dink jy daar kan enige geluk in die hemel wees as ons saam met die engele vlieg en ons ruik of sien rook iewers trek? En die engel sê: "O, dit is die hel waar die mense ly"? Sou die hemel vreugdevol kon wees? Glad nie.

Kan jy jou 'n liefdevolle God voorstel wat mense vir miljoene en miljoene jare in die hel sou brand? Daardie valse leerstelling het waarskynlik meer ateïste veroorsaak as enige ander leerstelling in die Bybel. Robert Ingersoll het 'n ateïs geword omdat hy die prediking van hierdie leerstelling gehoor het. My verstand kan verstaan hoe 'n barmhartige God alles doen wat Hy kan om mense te red, maar ook hoe 'n regverdige God sonde moet verteer sodat ons 'n nuwe wêreld sonder sonde kan binnegaan.

Kyk na Maleagi 4:1: "Want kyk, die dag kom, en dit brand soos ’n oond. Dan sal al die vermeteles en almal wat goddeloosheid bedryf, ’n stoppel wees; en die dag wat kom, sal hulle aan die brand steek, sê die HERE van die leërskare, sodat dit vir hulle geen wortel of tak sal oorlaat nie." Hulle gaan opgebrand word.

Maleagi 4 vers 3 sê: "En julle sal die goddeloses vertrap, want hulle sal soos as wees onder julle voetsole op die dag wat Ek skep, sê die HERE van die leërskare." Die goddeloses sal as wees. Hulle sal verteer word.

Kyk na Spreuke 10:25: "As ’n stormwind verbygaan, dan is die goddelose nie meer nie; maar die regverdige is ’n ewige fondament." Wat gebeur met die goddeloses? Hulle is "nie meer nie".

Psalm 37:10 en 20 sê ook: "Nog ’n klein tydjie en die goddelose is daar nie; en jy sal ag gee op sy plek, maar hy is daar nie... maar die goddeloses sal omkom en die vyande van die HERE soos die prag van die weivelde; hulle verdwyn, soos rook verdwyn hulle." Hulle verdwyn soos rook. Waarom? Want hulle is verteer.

Die Ewige Vuur en die Drie Betekenisse van "Hel"

Kom ons kyk nou na die konsep van "ewige vuur" wat soveel mense verwar. Ons gaan na die boek Judas, net voor Openbaring. Judas 1 vers 7 praat oor Sodom en Gomorra. Onthou, Sodom en Gomorra was nie "twee susters" nie, soos sommige mense dink nie; dit was twee uiters goddelose stede in die Ou Testament.

Judas skryf in vers 7: "...soos Sodom en Gomorra en die stede rondom hulle, wat op dieselfde manier as hierdie mense gehoereer en agter vreemde vlees aangeloop het, as ’n voorbeeld gestel is, terwyl hulle die straf van die ewige vuur ondergaan."

Die Skrif sê “terwyl hulle die straf van die ewige vuur ondergaan”

Brand Sodom en Gomorra vandag? Nee, hulle brand nie. So wat is 'n "ewige vuur" dan? 'n Ewige vuur is 'n vuur waarvan die gevolge kortstondig en finaal is – dit is 'n vuur wat nie herhaal hoef te word nie.

Petrus bevestig dit in 2 Petrus 2:6: "En deur die stede van Sodom en Gomorra tot as te verbrand en met ’n omkering te veroordeel, as ’n voorbeeld vir die wat goddeloos sou lewe." Hulle is tot as verbrand as 'n voorbeeld van wat met die goddeloses gaan gebeur. Hulle brand nie nou nog nie; hulle is as.

Om dit nog beter te verstaan, moet ons kyk na die Griekse woorde wat in die Nuwe Testament vir "hel" gebruik word. Daar is drie hoofwoorde:

Gehenna: Dit verwys na 'n plek van verbranding.
Hades: Dit beteken eenvoudig die graf.
Tarturus: Dit word in 2 Petrus 2:4 gebruik en beteken 'n "plek van duisternis". Die teks sê God het die engele wat gesondig het, in die hel (Tarturus) gewerp en oorgegee aan kettings van duisternis om vir die oordeel bewaar te word. Hulle brand dus nie nou al in 'n warm plek nie; hulle word bewaar in duisternis vir die finale oordeel.

Wanneer Openbaring 14 dus sê die pyniging duur voort "vir ewig en altyd", beteken dit die vernietiging is finaal en die rook van daardie vertering styg op as 'n teken van 'n oorwinning wat nooit ongedaan gemaak sal word nie. Dit is 'n finale uitwissing van sonde.

OPENBARING 14 EINDIG MET TWEE OESTE. DIE MENSDOM IS FINAAL VERDEEL. ELKE MENS HET SY BESLUIT GENEEM. DAAR IS GEEN NEUTRALE GROND MEER NIE. DIE VRAAG ONTSTAAN DAN: "WAT GEBEUR NOU?" OPENBARING 15 BEANTWOORD DAARDIE VRAAG. DIT IS DIE HEMELSE VOORBEREIDING VIR DIE LAASTE DADE VAN DIE GROOT STRYD VOORDAT DIE SEWE LAASTE PLAE IN HOOFSTUK 16 UITGESTORT WORD.

Die Sewe Laaste Plae en die Oorwinningslied

Openbaring 15 is een van die kortste hoofstukke in die boek Openbaring. Dit bestaan uit slegs agt verse, maar hierdie agt verse speel 'n uiters belangrike rol. Dit vorm die brug tussen die drie engele se boodskappe in Openbaring 14 en die uitstorting van die sewe laaste plae in Openbaring 16.

Kom ons dink vir 'n oomblik terug aan waar ons nou is in die vloei van Openbaring. In hoofstuk 14 het God deur die eerste engel die wêreld geroep om Hom as Skepper te aanbid. Die tweede engel het gewaarsku dat Babilon geval het. Die derde engel het die ernstigste waarskuwing in die Bybel gegee teen die aanbidding van die dier en die ontvangs van sy merk. Daarna het Johannes die twee oeste van die aarde gesien: die goue graanoes van die verlostes en die bloedige druiwe-oes van die goddeloses.

Teen die einde van Openbaring 14 is daar dus net twee groepe mense oor. Die hele wêreld het sy finale besluit geneem. Daar is diegene wat die Lam volg, en daar is diegene wat die dier volg. Daar is diegene wat die gebooie van God bewaar en die geloof van Jesus het, en daar is diegene wat die merk van die dier ontvang.

Maar wat gebeur nadat daardie finale besluit geneem is? Dit is presies wat Openbaring 15 aan ons openbaar.

Voordat Johannes die sewe laaste plae beskryf, neem God hom eers na die hemel. Hy wys hom wat in die hemelse heiligdom gebeur voordat die oordele oor die aarde uitgestort word. Dit is asof die hemel self voorberei vir die laaste toneel van die groot stryd tussen Christus en Satan.

Openbaring 15 is dus nie bloot 'n inleiding tot die sewe laaste plae nie. Dit is die hemel se voorbereiding vir God se finale optrede teen sonde. Die evangelie het sy laaste oproep gemaak. Die drie engele se boodskappe is verkondig. Elke mens het sy keuse gemaak. Nou berei die hemel voor vir die laaste fase van die groot stryd.

Openbaring 15 vers 1 sê: "En ek het 'n ander teken in die hemel gesien, groot en wonderlik: sewe engele met die sewe laaste plae, want daarmee is die grimmigheid van God voleindig."

Wat is hierdie "toorn" of "grimmigheid" van God? Soos ons reeds gesien het, is dit nie God wat in onbeheersde woede optree nie. Dit is God se heilige en regverdige oordeel oor sonde. Hy het alles moontlik gedoen om mense te red. Hy het sy Seun gegee. Hy het sy Gees gestuur. Hy het die evangelie laat verkondig. Hy het die wêreld deur die drie engele gewaarsku. Maar wanneer elke mens sy finale besluit geneem het, moet God uiteindelik optree om sonde vir altyd uit die heelal uit te roei.

Die sewe laaste plae herinner ons aan die plae wat oor Egipte gekom het. Die Egiptenare het God se volk onderdruk, en God het deur die plae die mag van Farao verbreek. Daarna het Hy Israel deur die Rooisee na die beloofde land gelei.

Paulus sê in 1 Korintiërs 10:11 dat hierdie dinge as voorbeelde vir ons opgeteken is, vir mense op wie die einde van die eeue gekom het.

Net soos Farao God se volk wou vernietig, sal die dier-mag aan die einde van die tyd probeer om God se getroue kinders uit te wis. Die merk van die dier sal afgedwing word, niemand sal kan koop of verkoop nie, en uiteindelik sal daar 'n doodsbevel wees. Maar net soos God Israel tydens die plae bewaar het, sal Hy ook sy eindtyd-volk bewaar. Die plae is nie gerig teen God se kinders nie; dit is God se oordele oor 'n wêreld wat Hom finaal verwerp het.

Voordat Johannes die plae beskryf, wys God hom egter eers die eindresultaat. "En ek het gesien iets soos 'n see van glas, gemeng met vuur. En die oorwinnaars oor die dier en oor sy beeld en oor sy teken, oor die getal van sy naam, het ek by die see van glas sien staan, met siters van God." (Openbaring 15:2)

Johannes sien 'n see van glas, gemeng met vuur. Daarop staan die mense wat die oorwinning behaal het oor die dier, sy beeld, sy merk en die getal van sy naam. Hoe wonderlik is hierdie toneel! Voordat God die oordeel wys, wys Hy eers die oorwinning.

Die wêreld mag dalk dink dat die dier wen, maar die hemel wys reeds die einduitslag. God se volk staan veilig voor sy troon. Hulle het deur die grootste beproewing in die geskiedenis gegaan. Hulle het nie kompromieë aangegaan nie. Hulle het lojaal aan Christus gebly. Hulle het nie deur hulle eie krag oorwin nie, maar deur die genade van Jesus Christus en deur die krag van die Heilige Gees.

Johannes sê die see van glas is "gemeng met vuur". Wat beteken dit? In die Bybel simboliseer vuur dikwels God se heerlikheid, maar ook beproewing. Petrus praat van die "vurige beproewing" waardeur gelowiges gaan. Hierdie verlostes het deur die vuur van vervolging en beproewing gegaan, maar hulle geloof het standgehou. Nou staan hulle veilig in die teenwoordigheid van God.

Dan hoor Johannes hulle sing. Hulle sing die Lied van Moses én die Lied van die Lam. Dit is nie twee verskillende liedere nie, maar een groot lied van verlossing.

Nadat Israel deur die Rooisee getrek het en Farao se leër vernietig is, het Moses en die volk God geloof met 'n lied van oorwinning. Hulle het God geprys omdat Hy hulle uit slawerny bevry het. Nou, aan die einde van die wêreld se geskiedenis, sing die verlostes weer daardie lied.

Maar hierdie keer is die verlossing nog groter.

Israel is uit Egipte verlos. God se eindtyd-volk is uit die slawerny van sonde verlos.
Farao het God se volk vervolg. Satan en sy aardse magte het God se volk vervolg.
Israel het deur die Rooisee getrek. Die verlostes staan op die see van glas.
Israel het op pad gegaan na die aardse Kanaän. God se kinders is op pad na die nuwe aarde.

Daarom sing hulle ook die Lied van die Lam, want hulle weet dat hulle oorwinning nie deur hulle eie goedheid behaal is nie. Hulle is gered deur die bloed van Jesus Christus.

Hulle sing: "Groot en wonderlik is u werke, Here God, Almagtige; regverdig en waaragtig is u weë."

Selfs die hemel verklaar dat God regverdig is. Niemand sal ooit kan sê dat God onbillik opgetree het nie. Hy het alles moontlik gedoen om mense te red. Maar om die heelal vir ewig veilig te maak, moet sonde uiteindelik vernietig word.

In vers 5 verander die toneel. Johannes sien die tempel van die tabernakel in die hemel oopgaan. Sewe engele kom daaruit met die sewe goue skale vol van die oordele van God.

Dan gebeur iets baie betekenisvol. Die tempel word gevul met die heerlikheid van God en met sy krag. Johannes sê: "En niemand kon in die tempel ingaan voordat die sewe plae van die sewe engele voleindig was nie."

Hierdie is een van die belangrikste verse in hierdie hoofstuk. Dit beteken dat die tyd van genade tot 'n einde gekom het. Die wêreld het reeds sy finale besluit geneem. Daar is nie meer mense wat tussen Christus en Satan kies nie; daardie keuse is reeds gemaak. Daarom begin die sewe laaste plae eers ná hierdie gebeurtenis.

Hierdie vers help ons ook om 'n algemene wanopvatting reg te stel. Sommige glo dat God sy volk voor die tyd van benoudheid van die aarde sal wegneem. (Die wegraping teorie) Maar dit is nie wat ons in die Bybel sien nie.

Israel was nog in Egipte toe die plae geval het, maar God het hulle beskerm.
Sadrag, Mesag en Abednego is nie uit die vuuroond gehou nie; Christus was saam met hulle ín die vuur.
Daniël is nie van die leeukuil gespaar nie; God het hom ín die leeukuil bewaar.

Net so sal God sy volk ook deur die finale krisis dra. Hulle veiligheid lê nie daarin dat hulle van die aarde verwyder word nie, maar daarin dat Christus by hulle is. Openbaring 15 eindig dus nie met vrees nie, maar met hoop.

Dit wys vir ons dat God reeds die oorwinning sien voordat die finale stryd begin. Diegene wat aan Christus behoort, hoef nie bang te wees vir die toekoms nie. Dieselfde God wat Israel deur die Rooisee gelei het, wat Daniël in die leeukuil bewaar het en wat die drie Hebreeuse jongmanne in die vuuroond beskerm het, sal ook sy eindtyd-volk veilig deur die laaste krisis lei.

Geestelike Toepassing

Wanneer ons Openbaring 14 en 15 saam lees, sien ons twee belangrike waarhede. Openbaring 14 roep ons om vandag ons besluit vir Christus te neem. Openbaring 15 wys vir ons wat met dié gebeur wat getrou aan Hom bly.

Vandag leef ons nog in die tyd van genade. Jesus tree nog vir ons in. Sy uitnodiging staan nog oop. Daarom is vandag die dag om jou vertroue volkome in Christus te plaas.

Miskien voel jy swak. Miskien wonder jy of jy eendag deur die laaste krisis sal kan gaan. Die goeie nuus is dat God jou nie vra om dit uit jou eie krag te doen nie. Hy vra jou net om vandag aan Hom vas te hou. Dieselfde Jesus wat jou gered het, sal jou ook bewaar. Die Heilige Gees wil jou versterk om getrou te bly, totdat die dag aanbreek wanneer jy saam met die verlostes op die see van glas sal staan en die Lied van die Lam sal sing.

As die Here vandag met jou hart praat, moenie sy stem uitstel nie. Kies opnuut om Hom te volg, Hom te vertrou en lojaal aan Hom te bly. Hy sal jou nooit begewe of verlaat nie.

Gebed

Vader in die hemel,
Dankie dat U vandag weer aan ons gewys het dat U volk nooit alleen staan nie. Soos U Israel deur die Rooisee gelei het, soos U Daniël in die leeukuil bewaar het en soos U saam met die drie Hebreeuse jongmanne in die vuuroond was, so belowe U om ook met ons te wees.
Dankie dat Jesus Christus vandag nog ons Verlosser en Middelaar is. Dankie dat U Heilige Gees ons versterk om getrou aan U te bly. Vorm ons karakters na die beeld van Jesus en help ons om elke dag nader aan U te leef.

Gee dat ons nooit bang sal wees vir die toekoms nie, maar ons vertroue volkome op Christus sal stel. Hou ons vas wanneer beproewings kom en berei ons voor vir die dag wanneer ons saam met die verlostes op die see van glas sal staan en die Lied van Moses en die Lied van die Lam sal sing.
Ons vra dit alles in die kosbare Naam van Jesus. Amen.

Gaan na Openbaring hoofstuk 16