Verstaan die boek Openbaring

Openbaring Hoofstuk 2

Tema

Lees Openbaring Hoofstuk 2 Hier Aanlyn

Die Ontsluiering en die Geheime van Getalle

Soos jy weet, is Openbaring die heel laaste boek in die Bybel, en ons bestudeer dit hoofstuk vir hoofstuk, vers vir vers. Hierdie is nie net 'n oppervlakkige oorsig nie; dit is 'n diepgaande Bybelstudie om 'n volk in die laaste geslag voor te berei vir die koms van Jesus.

Die Boek Openbaring begin met hierdie kragtige woorde: "Die openbaring van Jesus Christus wat God aan Hom gegee het om aan sy dienaars te toon wat gou moet gebeur. En Hy het gestuur en dit aan sy dienaar Johannes te kenne gegee deur sy engel. Geseënd is hy wat die woorde van die profesie van hierdie boek lees, en die wat dit hoor en die dinge wat daarin geskryf staan, bewaar."

Weet jy, daar is baie mense wat voel die Boek Openbaring is te moeilik. Hulle dink dit kan net nie verstaan word nie. Maar tog is die naam self "Openbaring." Die woord beteken letterlik 'n "onthulling." Dit is iets wat God aan ons ontvou. Dit is 'n openbaring van God se plan in die geskiedenis; 'n blik op wat agter die skerms aangaan in die kosmiese konflik tussen goed en kwaad. Dit wys ons hoe God van plan is om Satan te verslaan en te triomfeer oor die magte van die hel. As ons Openbaring in net vier woorde moet opsom, is dit: Jesus wen, Satan verloor.

Die Sleutel tot Profesie

Kom ons beweeg nou na Openbaring hoofstuk 2 en begin met ons studie van die sewe kerke. Voordat ons die teks lees, moet ons eers 'n "profetiese sleutel" verstaan wat absoluut noodsaaklik is om Openbaring te ontsyfer. Jy vind hierdie sleutel in Openbaring 1:19.

Die engel sê vir Johannes: "Skryf die dinge op wat jy gesien het, en die dinge wat is, en die dinge wat hierna sal plaasvind." Waarvoor is sleutels daar? Om deure oop te sluit, reg? Hierdie vers sluit die misterie van profesie vir ons oop deur vir ons te wys dat profesie oor drie tydperke verloop:

Die verlede: "Die dinge wat jy gesien het."
Die hede: "Die dinge wat is" – dinge wat in Johannes se eie tyd gebeur het.
Die toekoms: "Die dinge wat hierna sal plaasvind."

Wanneer ons dus na die sewe kerke kyk, moet ons drie dinge in gedagte hou. Eerstens was dit sewe letterlike kerke in Johannes se tyd. Hulle was gerangskik op 'n soort sirkelvormige posroete in Klein-Asië (die moderne Turkye): Efese, Smirna, Pergamus, Thiatire, Sardis, Filadelfia en Laodisea. Die boodskappe het gehandel oor werklike geestelike toestande in daardie spesifieke gemeentes. Tweedens verteenwoordig hierdie kerke algemene historiese tydperke vanaf Johannes se tyd tot by ons eie tyd. En derdens is die toestande van hierdie kerke vandag nog geestelik teenwoordig. Hulle is soos sewe kortsketse wat vir ons wys hoe God se mense, ongeag hulle omstandighede, oorwinnaars kan wees.

Kom ons kyk na die eerste kerk: Efese.

Wat weet ons van Efese? Jy ken waarskynlik die boek Efesiërs in die Bybel. Paulus het Efese in 52 n.C. besoek en die saad van die evangelie daar geplant. Dit was 'n reuse seehawestad, een van die hoofstede van die Romeinse Ryk, en dit was propvol rykdom en handel. Dit was ook die tuiste van die massiewe tempel vir Diana (of Artemis).

Paulus het baie tyd daar deurgebring – by een geleentheid selfs drie jaar, wat langer is as wat hy in enige ander stad gebly het. So, Efese het 'n baie sterk Christelike gemeenskap gehad. Maar teen die tyd dat Johannes hierdie woorde in 96 n.C. skryf, is dit meer as 30 jaar ná Paulus se laaste besoek. Dinge het begin verander.

Kyk hoe word Jesus aan hulle voorgestel: "Dit sê Hy wat die sewe sterre in sy regterhand hou, wat wandel tussen die sewe goue kandelaars." Ons het reeds geleer dat die sterre die boodskappers of leiers van die kerk is. As jy 'n leraar, 'n ouderling of 'n leier is, moet jy weet: God hou jou in sy hande wanneer jy deur beproewinge gaan.

En waar is Jesus? Hy word nie op 'n ver troon uitgebeeld nie. Nee, Hy wandel tussen die kandelaars, wat die kerke is. Dit beteken Jesus is te midde van sy mense. Hy wandel onder ons deur die Heilige Gees, Hy raak ons harte aan, Hy gee ons hoop en bemoediging. Jy word nie alleen gelaat nie.

Efese – Die Gevaar van 'n Koue Hart

Jesus begin sy boodskap aan Efese, net soos Hy met al die ander kerke doen, met hierdie woorde: "Ek ken jou werke." Niks kan vir God verborge bly nie. Daar is geen geheim wat Hy nie ken nie. Hy sê: "Ek ken jou werke, jou arbeid, jou geduld, en dat jy die slegtes nie kan verdra nie."

Hierdie kerk in Efese, die Nuwe Testamentiese Christelike kerk, het onvermoeid vir Christus gewerk. Die woord "arbeid" wat hier gebruik word, is in die oorspronklike Grieks 'n baie interessante woord. Dit beteken om te arbei tot op die punt van totale uitputting. So, die probleem met Efese was glad nie dat hulle lui of selfvoldaan was nie. Hulle was 'n sendingkerk, 'n kerk wat leerstellig suiwer was en wat die geloof verdedig het. Hulle het Bybelse standaarde gehandhaaf en nie toegelaat dat die kultuur rondom hulle die kerk vorm nie.

Ek bid vandag dat jou gemeente ook so sal wees – 'n kerk wat nie gevorm word deur hierdie seks-gesentreerde, moreel verdraaide en plesier-gierige samelewing nie. Jesus prys hulle omdat hulle diegene getoets het wat beweer dat hulle apostels is, maar dit nie was nie. Hulle het leuenaars uitgewys. Hulle het volhard, hulle was geduldig, en hulle het vir sy Naam gearbei sonder om moeg te word. Dit is 'n ongelooflike lys van prestasies, nie waar nie?
Maar dan kom vers 4. Wens jy nie Hy het net daar opgehou nie? Hy sê: "Nietemin het Ek dit teen jou, dat jy jou eerste liefde verlaat het."

Wat was Efese se werklike probleem? Hulle het plig in die plek van toewyding gestel. Hulle het vir Christus gewerk, hulle het die geloof verdedig, maar hulle gebedslewe was swak. Hulle persoonlike verhouding met Jesus was besig om uit te sterf. Die hart van hulle spiritualiteit was weggevreet. Hulle het deur al die formele rituele van godsdiens gegaan, sonder 'n diep hartservaring met Christus.

Wat gebeur wanneer jy jou eerste liefde verlaat? En hoe kan jy en ek seker maak dat dit nooit met ons gebeur nie? Jesus gee vir ons drie stappe: Onthou, Bekeer jou, en Keer terug.

Onthou: Onthou daardie dae toe jy die eerste keer na Jesus gekom het. Onthou die vreugde wat jy in gebed gevind het en hoe dit was om jou Bybel oop te maak en die bladsye te verslind. As jy vind dat jou liefde vir Christus besig is om soos sand deur jou vingers te glip... onthou.
Bekeer jou: As jy agterkom dat jou ervaring net 'n vorm geword het, gaan op jou knieë. Roep uit na God en sê: "Here, ek is jammer. Ek het my werk vir U belangriker gemaak as my verhouding met U. Vergewe my."
Keer terug: Doen weer die "eerste werke." Wat is daardie werke? Dit is om prioriteit te gee aan die dinge wat saak maak vir die ewigheid. Soek eers die koninkryk van God (Matteus 6:33). Rig jou liefde op die dinge daarbo (Kolossense 3:1-2). Moenie toelaat dat jou werk vir God jou tyd met God vervang nie. Ons kan werk sonder om te "wees," maar ons kan nie regtig "wees" sonder om te werk nie. Karakter kom eerste.

Jesus gee 'n ernstige waarskuwing: "Anders kom Ek gou na jou toe en sal jou kandelaar van sy plek verwyder." Kan 'n kandelaar verwyder word as dit nie daar was nie? Nee. Hierdie is 'n kragtige teks wat wys dat jy verlossing kan hê, maar dit kan verloor. Die Bybel leer nie "eenmaal gered, altyd gered" nie. As daardie lig in jou hart doodgaan, is jy verlore. Daarom moet ons ons verhouding met Christus met alles in ons bewaak.

Jesus noem ook dat hulle die dade van die Nikolaïete haat. Wie was hulle? Volgens vroeë kerkvaders soos Irenaeus, het die Nikolaïete geglo aan "ongebreidelde passie." Hulle het geleer dat die verstand jou enigste gids is en dat gehoorsaamheid aan God se wet onnodig is. Hulle het geleef soos hulle wil – seksuele immoraliteit en afgodediens was aan die orde van die dag.

Vandag sien ons steeds die leer van die Nikolaïete: dit is daardie oppervlakkige Christendom wat sê: "Ek het net vir Jesus lief, so ek kan doen wat ek wil; gehoorsaamheid maak nie saak nie." Dit is 'n menslike vorm van godsdiens wat toelaat dat die wêreld se kultuur bepaal wie jy is.

Maar Jesus sê: "Wie 'n oor het, laat hom hoor... Aan hom wat oorwin, sal Ek gee om te eet van die boom van die lewe wat binne-in die paradys van God is." Moenie toelaat dat die wêreld jou denke vorm nie. Laat die lewende Christus jou lewe vul, en eendag sal jy by die water van die lewe sit en vir altyd in Sy paradys woon.

Smirna – Soet Geur te midde van die Vlamme

Die tydperk van die eerste-eeuse kerk (Efese) het tot ongeveer 100 n.C. geduur. Maar nou verander die toneel dramaties wanneer ons by die tweede kerk kom in Openbaring 2 vers 8: die kerk van Smirna.

Die woord "Smirna" beteken heel waarskynlik "soetruikende wierook." Dit kom van 'n aromatiese krui genaamd mirre, wat in daardie tyd gebruik is vir balseming en die voorbereiding van 'n liggaam vir die dood. Is dit nie fassinerend nie? Die kerk in Smirna het vervolging en die dood in die gesig gestaar, en tog is die naam wat Jesus gebruik, "soetruikende wierook." Want net soos mirre 'n heerlike geur vrystel wanneer dit fyngedruk word, het die getuienis van hierdie lydende Christene 'n kosbare geur voor God versprei.

Smirna is vandag die moderne stad Izmir in Turkye. Dit is 'n pragtige seehawestad, en dit is verstommend dat die ruïnes van die antieke stad steeds daar te sien is. In Johannes se tyd was dit 'n baie belangrike Romeinse hoofstad.

Wanneer Jesus met hierdie kerk praat, is daar geen woord van veroordeling nie. Let op wat Hy in vers 9 sê: "Ek ken jou werke, jou verdrukking en jou armoede – maar jy is ryk." Hulle was getrou aan Christus, maar hulle het deur geweldige beproewinge gegaan. Dit was 'n arm gemeente. In daardie samelewing het Christenskap jou dikwels jou werk, jou besittings en jou status gekos. Maar Jesus sê: "Jy is ryk!" Waarin was hulle ryk? Hulle was ryk in geloof. Hulle was ryk in toewyding. Hulle lewens was versadig met die Woord van God.

Jesus praat ook van die godslastering van diegene wat sê hulle is Jode, maar dit nie is nie, en wat Hy die "sinagoge van Satan" noem. Godslastering beteken hier om een ding te beweer, maar iets anders te wees. Daar was mense wat gesê het hulle is volgelinge van God, maar hulle het die ware gelowiges vervolg.

Dan gee Jesus hierdie profesie: "Moenie vrees vir enigiets wat julle op die punt staan om te ly nie. Kyk, die duiwel gaan sommige van julle in die tronk gooi sodat julle getoets kan word, en julle sal tien dae lank verdrukking hê." Wat beteken hierdie "tien dae"? In Bybelprofesie is een profetiese dag dikwels gelyk aan een letterlike jaar. Jy vind hierdie beginsel in Numeri 14:34 en Esegiël 4:6.

Die kerk van Smirna verteenwoordig die tydperk van ongeveer 100 n.C. tot 313 n.C. Die duiwel het gesien dat hy nie die kerk kon stop deur dit van binne af lou te maak nie, so hy het dit met hewige vervolging probeer uitroei. As hierdie "tien dae" tien jaar beteken, pas dit presies by die geskiedenis. Vanaf 303 tot 313 n.C. was die felste tyd van vervolging onder die heidense keiser Diocletianus. Hy het die Christendom onwettig verklaar en 'n bevel uitgevaardig om alle Christene in die ryk dood te maak.

Dink aan die storie van Polycarpus, een van die kerkleiers in Smirna. Hy is deur die owerhede gearresteer en na die markplein gebring terwyl die skares geskree het: "Hier is die vader van die Christene!" Die regter het hom jammer gekry en gesê: "Brand net 'n bietjie wierook vir Caesar. Brand wierook vir die gode Afrodite, Dionysus of Demeter, en ek laat jou gaan."

Polycarpus was 'n ou man, met diep lyne op sy gesig en grys hare. Hy het na die regter gekyk en sy woorde is vir ons in die antieke literatuur opgeteken: "Ek is nou 86 jaar oud en Christus het my nog nooit te na gekom nie. Hoe kan ek nou my Jesus verloën?" Hulle het hom op die brandstapel verbrand.

Daar is 'n verslag deur die Romeinse historikus Theodoret oor die Konsilie van Nicea in 325 n.C. Hy beskryf hoe die Christelike leiers na daardie vergadering gekom het ná die jare van vervolging. Sommige het gekom met hulle oë wat uitgepluk is, ander met arms wat afgekap was, of met liggame wat verskriklik geskend was deur geseling.

Wat sê Jesus vir jou wanneer jy beproewing, hartseer of selfs vervolging in die gesig staar? Hy sê: "Moenie vrees nie... wees getrou tot die dood toe, en Ek sal jou die kroon van die lewe gee." Die woord vir kroon hier is stephanos. Dit is nie 'n koninklike kroon nie; dit is die kroon van die oorwinnaar. Wanneer 'n atleet in die Olimpiese Spele gewen het, het hulle hierdie krans gekry. Jesus sê: "Jy is in die wedloop van die lewe. Kyk verby die trane, verby die bloed en verby die teleurstelling na die oorwinnaarskroon."

Miskien gaan jy vandag deur 'n ware beproewing in jou lewe. Jesus sê vir jou: "Moenie vrees nie." Kom ons kyk vinnig na 1 Johannes 4 vers 18. Daar staan: "Daar is geen vrees in die liefde nie, maar volmaakte liefde dryf die vrees buite." Vrees is 'n emosie. Daar is niks sondig daaraan om bang te wees nie; ons almal raak soms bang. Maar die probleem is wanneer vrees jou beetpak, wanneer dit jou vreugde verwurg. Jesus sê: "Konsentreer op My liefde. Konsentreer op hoe kosbaar jy vir My is. My liefde sal daardie vrees verdryf sodat dit nie jou lewe beheer nie."

Die laaste vers vir Smirna sê: "Hy wat oorwin, sal deur die tweede dood nie getref word nie." Die eerste dood is die fisiese dood wat ons almal sterf. Of jy nou oud word en Hospice dienste nodig het, of jou laaste asem uitblaas weens 'n siekte – Jesus sê: "Moenie vrees nie." Jy gaan dalk vir 'n rukkie slaap, maar as jy getrou bly aan My, sal jy nooit die tweede dood – die ewige dood – ervaar nie.

Smirna was 'n kerk wat nie gebuig het nie. Christene was oral – in die senaat, in die weermag, op die markplekke. Satan kon hulle nie met geweld stop nie, en daarom moes hy 'n nuwe strategie probeer: kompromie.

Pergamus – Die Troon van Satan en die Prys van Kompromie

Satan het gesien dat die geweld en vervolging in die tyd van Smirna nie gewerk het nie. Hoe meer Christene gesterf het, hoe vinniger het die kerk gegroei. Daarom het hy sy strategie verander van aanval na infiltrasie. Ons kom nou by die derde kerk: Pergamus.

Die naam Pergamus beteken "verhewe" of "hoogte." In die geskiedenis verteenwoordig dit die tydperk van ongeveer 313 n.C. tot 538 n.C. Dit was 'n era waar die kerk van die brandstapel na die paleis beweeg het. Die heidense Romeinse keiser, Konstantyn, het 'n "Christen" (in aanhalings tekens) geword en die kerk is skielik in die ryk verhef. Dit was 'n tyd van groot voorspoed, maar ook 'n tyd van dodelike kompromie.

Voordat ons verder gaan, moet ek net sê dat hierdie datums nie "in klip gekap" is nie. In Bybelprofesieë kry ons dikwels presiese datums, maar by die sewe kerke praat ons van algemene tydperke met 'n mate van buigsaamheid.

Jesus stel Homself aan Pergamus voor as die Een met die "skerp tweesnydende swaard." Wat verteenwoordig hierdie swaard? In Hebreërs 4 vers 12 lees ons dat die Woord van God skerper is as enige tweesnydende swaard. So, vir 'n gemeente wat besig is om kompromieë aan te gaan en van die waarheid weg te dryf, kom Jesus met die swaard van sy Woord om te oordeel en te skei tussen waarheid en dwaling.

Jesus sê in vers 13: "Ek ken jou werke, en jy woon waar die troon van Satan is." Pergamus was op 'n heuwel gebou en het met Efese meegeding vir oorheersing. Dit was die sentrum van die keiser-aanbidding. Dit was die eerste plek in die geskiedenis waar 'n lewende Romeinse keiser as god verklaar is en daar was selfs 'n altaar vir Augustus. Daar was ook die massiewe altaar vir Zeus, wat die "altaar van Satan" genoem word.

Mark Finley vertel dat hy self by hierdie ruïnes in Turkye saam met die span van It Is Written was. Hulle was besig om 'n reeks oor die sewe kerke te verfilm en hulle het by die ruïnes van die altaar van Zeus gestaan. Daar was 'n lelike ysterheining rondom die ruïnes met 'n bordjie wat sê: "Gevaar: Moenie oor hierdie heining klim nie."

Die vervaardiger het na Mark Finley gekyk en gesê: "Mark, ek het regtig nodig dat jy in die middel van die altaar van Zeus staan vir die skoot. Klim oor daardie heining." Mark vra toe: "Het jy die bordjie gesien?" Hy antwoord: "Dis nie vir ons nie, moenie bekommerd wees nie, ek sal kyk of daar iemand kom."

Mark vertel: “So, ek klim toe oor die heining en loop tot reg in die middel van die altaar van Satan. Net toe die kameras begin rol, trap ek reg in die middel van 'n nes adders! Hierdie slange was enorm – seker een tot een en 'n halwe meter lank – met groen diamantkoppe wat na my sis. Ek dink nie ek was nog ooit so bang in my lewe nie! As ek in die Olimpiese Spele was, sou ek daardie dag die 100-meter gewen het. Ek het oor daardie heining gespring en my vervaardiger skree: "Ek het NIE DIE SKOOT gekry nie! Gaan terug!" Ek het net vir hom gesê: "Kyk, ek sal die kamera hanteer, gaan jy terug! As ek moet sterf, gaan ek nie op die altaar van Satan doodgaan nie." Ek kon al die opskrif in die koerant sien: "Leraar Mark Finley deur 'n slang gepik op die altaar van Satan." Nee wat, ons het toe maar die foto voor die heining geneem!”

Maar daar was getroue gelowiges in Pergamus. Jesus noem vir Antipas, sy getroue martelaar. Sommige dink dit is 'n letterlike naam, maar as jy na die Grieks kyk, beteken "Anti" dikwels "in die plek van" en "Pas" beteken Vader. In Pergamus was daar Christene by wie die vaders die geloof aan hul seuns oorgedra het. Hierdie seuns het standvastig gebly en in die plek van hul vaders vir die geloof gestaan, selfs tot die dood toe.

Tog het Jesus 'n paar dinge teen hulle. Hy praat van die "leer van Bileam." Onthou jy vir Bileam? Hy was 'n valse profeet wat die Israeliete verlei het om seksuele immoraliteit te pleeg en afgode te aanbid deur hulle met die Moabitiese vroue te laat meng. Bileam se leerstelling is die leerstelling van kompromie.

Dit is presies wat tussen 313 n.C. en 538 n.C. gebeur het. Konstantyn het die Christendom en heidendom probeer verenig om die ryk te red. Heidense afgode het die kerk binnedring, en die sonaanbidding van die heidene is met die Christendom vermeng. Daar was 'n massiewe afwyking van die Woord van God na die tradisies van mense. Hulle het ook die leer van die Nikolaïete gehad – die idee dat jy deur jou eie verstand gelei kan word in plaas van deur die Woord, wat lei tot wetteloosheid.

Jesus roep hulle op tot bekering. En aan die een wat oorwin, beloof Hy die "verborge manna." Gaan kyk bietjie na Johannes 6 vers 31 tot 35. Jesus sê: "Ek is die brood van die lewe." Wanneer jy afgesonder van die goddelose kultuur staan en weier om jou geloof in die gedrang te bring, sal Jesus jou siel voed. Hy sal jou innerlike verlanges bevredig.

Hy beloof ook 'n "wit klip" met 'n nuwe naam daarop. In antieke tye het 'n jurie twee klippe gehad: 'n swart een en 'n wit een. As die voorman van die jurie die swart klip laat val, was die persoon skuldig en veroordeel. Maar as hy die wit klip laat val, was die persoon vrygespreek. Jesus sê vir jou: "Al veroordeel die kultuur rondom jou jou, Ék gee vir jou die wit steen. Daar is geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie. Jy is vergewe. Jou naam is op daardie steen geskryf as my kind wat vir ewig saam met My sal woon."

Efese se boodskap was: moenie jou eerste liefde verlaat nie. Smirna sê: wees getrou tot die dood toe. Pergamus sê: weerstaan kompromie ten alle koste.

Thiatire – Getrouheid in die Donker Eeue

Ons kom nou by die laaste van die vier kerke wat ons vandag bestudeer: Thiatire. In die profetiese tydlyn verteenwoordig Thiatire die tydperk van die Donker Eeue, van ongeveer 538 n.C. tot 1517 n.C., net voor die begin van die groot Hervorming.

Kyk in vers 18 hoe Jesus Homself aan hierdie gemeente bekendstel: "Dit sê die Seun van God." Dit is 'n baie belangrike oorgang. As jy teruggaan na die visioen in hoofstuk 1, word Christus daar beskryf as die "Seun van die mens." Daardie titel herinner ons aan sy menslikheid – Hy is die Een wat deur die stowwerige strate van Galilea geloop het, wat honger en dors geken het, en wat geen plek gehad het om sy hoof neer te lê nie. Hy identifiseer met ons in ons swakheid.

Maar hier in Thiatire, waar Hy te staan kom teen die owerhede en magte van die hel en die diep korrupsie van daardie era, tree Hy op as die Seun van God. Hy is volledig menslik, maar ook volledig goddelik. Die Seun van God het die Seun van die mens geword sodat seuns van mense seuns van God kan word. Hy het oë soos 'n vuurvlam en voete soos fyn koper – Hy sien alles en Hy heers met krag.

Jesus begin weer met sy bekende woorde: "Ek ken jou werke." Hy prys hulle vir hul liefde, diens, geloof en geduld. Maar dan sê Hy iets baie interessants: "Jou laaste werke is meer as die eerstes." Met ander woorde, daar is verbetering in hierdie kerk. Selfs te midde van die duisternis van die Middeleeue, was daar mense soos die Waldense, mense soos Huss en Hieronymus, wat die lig van die waarheid begin helderder laat brand het namate die tyd verloop het. Hulle het uit die duisternis begin opstaan.

Tog is daar 'n ernstige probleem. Jesus sê: "Nogtans het Ek 'n paar dinge teen jou, omdat jy die vrou Isebel... toelaat." In Bybelprofesie verteenwoordig 'n rein, kuis vrou die ware kerk. Maar 'n owerspelige vrou verteenwoordig 'n gevalle of korrupte kerk. Wanneer die kerk agter die wêreld aanloop, noem die Bybel dit geestelike hoerery.

Kyk na Jakobus 4 vers 4: "Egbrekers en egbreeksters, weet julle nie dat vriendskap met die wêreld vyandskap met God is nie?" Isebel verteenwoordig dus alles wat vals is in godsdiens: afgodediens, sonaanbidding en ongehoorsaamheid aan God se wet. Sy verteenwoordig die unie tussen kerk en staat gedurende die Middeleeue, waar 'n korrupte vorm van Christendom ingestel is en die ware volk van God vervolg is.

Jesus sê Hy sal haar in 'n "siekbed" werp. Sy is geestelik siek omdat sy nie die evangelie – die "vitamienpille" van God se Woord – neem om haar te transformeer nie. Hy waarsku ook dat haar "kinders" (maw haar volgelinge wat dieselfde wettelose lewens lei) dieselfde lot sal ly as hulle hulle nie bekeer nie. God deursoek die sinne en die harte; Hy kyk verby wat ons doen na wie ons werklik is.

Maar dan gee Jesus 'n kosbare belofte aan die "oorblyfsel" in Thiatire – diegene wat nie hierdie valse leerstellings gevolg het nie. Hy sê: "Ek sal geen ander las op julle lê nie, maar hou vas wat julle het totdat Ek kom."

Hier hoor ons die sentrale tema van Openbaring: "Hou vas." Moenie moed opgee nie, want Jesus kom weer. Regdeur die Bybel word daar meer as 1 500 keer na sy wederkoms verwys. Van die Psalms tot by Jesaja, van Paulus tot by Jesus self, weerklink die belofte: "Ek kom weer." Dit is hierdie hoop wat 'n glimlag op ons gesig sit en 'n veerkrag in ons stap gee, selfs wanneer ons deur beproewing of geestelike afvalligheid omring word.

Die Ysterstaf – 'n Belofte van Finale Gesag

Aan die einde van die boodskap aan die kerk in Thiatire, gee Jesus 'n baie spesifieke en kragtige belofte. Hy sê in Openbaring 2 vers 27 dat die oorwinnaar die nasies sal regeer met 'n "ysterstaf". Nou, as jy die Boek Openbaring bestudeer, sal jy agterkom dat hierdie uitdrukking, die "ysterstaf", drie keer in die boek genoem word. Dit is nie sommer net 'n toevallige frase nie; dit is 'n sleutel tot die verstaan van Jesus se finale oorwinning.

Die eerste keer is hier in hoofstuk 2, by Thiatire. Die tweede keer vind ons dit in Openbaring hoofstuk 12 vers 5. Daar staan: "Sy het 'n seun gebaar wat al die nasies met 'n ystersepter sou regeer. En haar kind is weggeruk na God en sy troon." Hier sien ons dat die ysterstaf direk met die gesag van Christus self te doen het.

En dan, die derde keer, sien ons dit in die groot klimaks van die boek, in Openbaring hoofstuk 19. In hierdie hoofstuk word die hemel geopend en ons sien 'n wit perd met 'n Ruiter wat Getrou en Waaragtig genoem word. Vers 15 sê: "En uit sy mond gaan 'n skerp swaard om die nasies daarmee te slaan; en Hy sal hulle regeer met 'n ysterstaf."

Maar wat beteken hierdie ysterstaf presies? In die Bybelse tyd was 'n staf of 'n septer die simbool van 'n koning se gesag. Maar 'n staf van yster dra 'n spesiale betekenis. Yster is onbreekbaar. Dit verteenwoordig die onbreekbare, ewige gesag van Jesus Christus oor die magte van die hel.

Dink vir 'n oomblik daaraan: die nasies van hierdie wêreld wat God teëstaan, word vergelyk met erdewerk. Wanneer 'n ysterstaf 'n erdepot tref, word daardie pot in duisend stukke verpletter. Dit is die prentjie wat Jesus hier skilder. Hy sê vir ons dat die goddeloosheid, die sonde, die verdrukking en die korrupsie wat ons vandag rondom ons sien, nie vir altyd sal voortduur nie. Eendag gaan Jesus Christus sy onbreekbare gesag uitoefen en alle boosheid finaal verpletter.

Wanneer Jesus die nasies met die ysterstaf regeer, beteken dit dat die koninkryke van hierdie wêreld plek gaan maak vir die koninkryk van God. In Thiatire, waar die gelowiges so swaar gekry het onder korrupte magte, was hierdie belofte van 'n finale, regverdige gesag 'n reuse bron van bemoediging. Dit herinner ons dat God die laaste sê het. Die magte van die hel mag dalk nou lyk of hulle wen, maar hulle is soos bros kleipotte voor die ysterstaf van ons Koning.

Die Môrester en ons Finale Hoop

Ons sluit ons studie van die eerste vier kerke af met een van die mooiste beloftes in die hele Bybel. In Openbaring 2 vers 28 sê Jesus: "En Ek sal hom die môrester gee."

Wie is hierdie môrester? Die Bybel laat ons nie raai nie. Later in Openbaring sê Jesus self: "Ek is die blink Môrester." Wanneer die nag op sy donkerste is, net voor die dagbreek, verskyn die môrester aan die hemelruim. Dit is die teken dat die nuwe dag besig is om aan te breek. Jesus belowe om Homself aan ons te gee! Hy wil in ons harte opgaan en ons die werklikheid gee dat Hy die magte van die hel reeds oorwin het.

As ons terugkyk na hierdie vier kerke, sien ons 'n duidelike padkaart vir ons eie geestelike lewe:

Efese herinner ons: Moet nooit toelaat dat jou liefde vir Jesus koud word nie. Hou daardie eerste liefde helder brandend.
Smirna bemoedig ons: Selfs in die grootste beproewing of wanneer jy die dood in die gesig staar, wees getrou, want die lewe wag.
Pergamus waarsku ons: Weerstaan kompromie ten alle koste. Moenie toelaat dat die wêreld se afgode jou geloof laat kwyn nie.
Thiatire roep ons op: Moenie swig voor die druk van die kultuur rondom jou nie. Staan vas op die Woord van God.

Vriende, daar kom 'n dag, soos Openbaring 19 vir ons skets, waar Jesus op die wit perd gaan verskyn. Wit is die simbool van oorwinning. Hy kom as die een wat "Getrou en Waaragtig" is. Hy kom om 'n einde te maak aan die hartseer, die lyding en die afgryse van hierdie wêreld.

Eendag sal sonde en siekte nie meer wees nie. Eendag sal daar nie meer kanker wees wat liggame teister nie. Daar sal nie meer Hospice dienste of rystoele wees nie. Daar sal nie meer die angs van pandemies wees nie. Jesus Christus gaan regeer van oos na wes en van noord na suid met 'n onbreekbare gesag. En die beste nuus is: jy en ek kan saam met Hom heers. Prys sy heilige Naam!

Ek wil op daardie dag saam met Hom wees, en ek weet jy wil ook. Laat ons altyd getrou bly aan die Woord van God.

Kom ons sluit af met gebed:

Vader in die hemel, ons dank U met ons hele hart vir Jesus. Hoe dank ons U vir hierdie kosbare lesse in Openbaring. Alles wat ons nou bestudeer, berei ons voor vir die laaste hoofstukke van die wêreldgeskiedenis, sodat ons staande kan bly in die groot stryd tussen goed en kwaad. Ons dank U daarvoor.
Here, help ons om nie ons eerste liefde te verloor nie. Gee ons krag om nie moed op te gee in verdrukking nie. Help ons om nooit te swig voor kompromie nie, en gee ons die moed om altyd getrou te wees aan U Woord, ongeag wat die kultuur rondom ons sê. Ons sien uit na U koms. In Jesus Naam, Amen

Gaan na Openbaring hoofstuk 3