Inleiding - Openbaring 1 - Openbaring 2 - Openbaring 3 - Openbaring 4 & 5 - Openbaring 6 - Openbaring 7 - Openbaring 8 - Openbaring 9 - Openbaring 10 - Openbaring 11 - Openbaring 12 - Openbaring 13 - Openbaring 14 - Openbaring 15 - Openbaring 16 - Openbaring 17 - Openbaring 18 - Openbaring 19 - Openbaring 20 - Openbaring 21 - Openbaring 22 - Openbaring 1-11 - Openbaring 12-22
Openbaring 22
"Die Rivier van die Lewe en die Einde van die Stryd"
Lees Openbaring Hoofstuk 22 Hier Aanlyn
Daar is iets besonders aan die laaste hoofstuk van die Bybel. Dit is nie bloot die einde van die boek Openbaring nie—dit is die einde van die hele verhaal.
Van die eerste bladsye van Genesis af lees ons van ’n wêreld wat God volmaak geskep het. Ons sien die tuin van Eden, die Boom van die Lewe, die rivier, die mens wat in volmaakte harmonie met God leef. Maar dan kom sonde. Die verhouding word verbreek. Die mens word uit Eden verdryf. Die dood tree die wêreld binne. En sedert daardie oomblik is die hele Bybel in ’n sekere sin die verhaal van God wat Sy verlore kinders terugroep.
Ons het deur hierdie reeks die groot stryd gesien. Ons het gesien hoe sonde ontwikkel, hoe Satan werk, hoe koninkryke opstaan en val, hoe God se volk deur die eeue vervolg word, hoe die laaste konflik ontvou en hoe Babylon uiteindelik val. Ons het die plae gesien, die oordeel, die wederkoms, die vernietiging van sonde en die skepping van ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde.
Maar nou kom ons by die vraag wat alles voorafgegaan het: Hoe lyk die wêreld wanneer die stryd uiteindelik verby is?
Wat gebeur wanneer daar nooit weer ’n traan gestort sal word nie? Wanneer die dood vir ewig stil geword het? Wanneer sonde nie meer tussen God en Sy kinders staan nie? Wanneer die mens weer kan sien wat Adam en Eva eens in Eden gesien het?
Dit is waar Openbaring 22 ons neem. Hierdie hoofstuk neem ons terug na die begin—na Eden—maar dit neem ons verder as Eden. Die rivier van die water van die lewe vloei weer. Die Boom van die Lewe staan weer daar. God se kinders sien Sy aangesig. Sy Naam is op hulle voorhoofde. Daar is geen nag meer nie. Daar is geen vervloeking meer nie.
En dan hoor ons die wonderlike woorde: “Hulle sal as konings regeer tot in alle ewigheid.” En uiteindelik hoor ons die stem van Jesus self: “Ja, Ek kom gou.”
Openbaring 22 is daarom nie ’n hoofstuk wat ons haastig moet lees omdat ons aan die einde van die Bybel gekom het nie. Dit is ’n hoofstuk waarby ons moet stilstaan. Dit is God se laaste kykie op die bestemming wat Hy vir Sy kinders voorberei het.
Kom ons maak hierdie laaste hoofstuk van die Bybel oop—en kyk met verwondering na die wêreld wat God belowe het aan elkeen wat Hom liefhet.
Openbaring 22:1: "En hy het my getoon 'n suiwer rivier van die water van die lewe, helder soos kristal, wat uitstroom uit die troon van God en van die Lam."
Vers 2: "In die middel van sy straat en weerskante van die rivier was die boom van die lewe wat twaalf maal vrugte dra en elke maand sy vrugte gee; en die blare van die boom is tot genesing van die nasies."
Johannes kyk op. Daar behoort eintlik geen skeiding tussen Openbaring 21 en 22 te wees nie; Openbaring 21 vloei direk oor in hoostuk 22. Wanneer jy lees van die rivier van die water van die lewe, waaraan dink jy onmiddellik? Kom ons gaan terug na Genesis 2:8 en 9: "Ook het die Here God 'n tuin geplant in Eden, in die ooste... en die boom van die lewe in die middel van die tuin..."
Vers 10 sê: "En daar het 'n rivier uit Eden gegaan om die tuin nat te maak; en daarvandaan is dit verdeel en het vier lope geword."
In die tuin van Eden vloei daar 'n rivier uit die troon van God. Daardie rivier bring gesondheid, lewe, groenigheid en vrugbaarheid. Water is 'n geweldige simbool van lewe, is dit nie? Wanneer jy dink aan die rivier van die water van die lewe, dink jy aan iets wat lewegewend is. Jy dink ook aan vrede. Het jy al ooit op 'n rots gesit met jou voete in die water en net daardie ontspanning ervaar? Of by 'n stroompie geluister na die koel water, of by die strand gesit terwyl die son ondergaan en die golwe hoor breek? Daar is iets aan water wat lewegewend en rustig is.
Ons vind hierdie konsep regdeur die Bybel. Psalm 46:5 sê: "Die stroompies van 'n rivier maak die Godstad bly, die heilige woning van die Allerhoogste." So wanneer ons aan die Heilige Stad dink, dink ons aan 'n pragtige vloeiende rivier wat lewe bring aan alles rondom dit – die plantegroei, die vrede.
Esegiël 47:1 praat ook hiervan: "Daarna het hy my teruggebring na die ingang van die huis, en kyk, daar het waters uitgestroom onder die drempel van die huis uit... na die ooste." Vers 12 sê: "En by die stroom sal op sy oewer, weerskante, allerhande bome groei om van te eet, waarvan die blare nie sal verwelk en die vrugte nie sal opraak nie; elke maand sal hulle nuwe vrugte dra; want die waters waar hulle van lewe, kom uit die heiligdom; en hulle vrugte sal wees om te eet en hulle blare om te genees."
Dit is amper presies soos Openbaring 22, nie waar nie? Waar die rivier uit die heiligdom van God vloei en lewe, vrede en herstel bring. Onthou toe Jesus die vrou by die put ontmoet het? Hy het gesê: "Elkeen wat van hierdie water drink, sal weer dors kry; maar wie drink van die water wat Ek hom sal gee, sal in ewigheid nooit dors kry nie." Die rivier verteenwoordig die lewe van God wat vrede in ons harte, herstel in ons liggame en vreugde in ons siele bring.
Die Boom van die Lewe en die Einde van Sonde
In Openbaring 22:2 sien ons iets wat nie meer daar is nie – iets wat ons wel in Genesis gevind het. Onthou jy Genesis 2? Daar was die Boom van die Lewe én die Boom van die Kennis van Goed en Kwaad. Maar hier in Openbaring 22 is daar geen Boom van die Kennis van Goed en Kwaad nie. Waarom nie? Omdat boosheid in die verlede is. Sonde is in die verlede. Die vloek wat sonde veroorsaak het is finaal verby. Dood, agteruitgang en verval is iets van die verlede.
Hier het jy slegs die Rivier van Lewe wat vloei en die Boom van die Lewe wat twaalf maal vrugte dra en elke maand sy vrugte gee. Kom ons kyk na die boek Jesaja, want al die boeke van die Bybel ontmoet en eindig in Openbaring. Een van die redes waarom mense dit moeilik vind om Openbaring te verstaan, is omdat hulle nie die verbinding met die res van die Bybel sien nie.
Jesaja 66:22 en 23 sê: "Want soos die nuwe hemel en die nuwe aarde wat Ek maak, voor my aangesig sal bestaan, spreek die Here, so sal julle nageslag en julle naam bestaan. En elke maand op die nuwe maan en elke week op die sabbat sal alle vlees kom om voor My te aanbid, sê die Here."
Wat is die tydsberekening tussen een nuwe maan en 'n ander? Dit is 'n maand. En wat sê Openbaring 22? Dit sê elke maand kom ons om van die vrug van die Boom van die Lewe te eet. Van een nuwe maan tot 'n ander, van een Sabbat tot 'n ander, sal alle vlees kom om voor God te aanbid. Ons kom na daardie Heilige Stad van waar ons ook al is, en ons neem deel aan die vrug van die Boom van die Lewe. Ons liggame word gevoed en versterk.
Wat dui dit aan? Dit dui aan dat ons altyd totaal afhanklik van Christus is. Lewe is nooit iets wat "vanself" aan ons behoort nie. Lewe is altyd iets wat van Christus afkomstig is. Om van die vrug van die Boom van die Lewe te eet, beteken dat ons lewe saam met Christus verborge is in God. Selfs op die nuwe aarde vloei Sy lewe in ons lewe in. Dit is letterlik, maar dit is ook simbolies van ons ewige afhanklikheid van Hom.
Genesing vir die Nasies – Herstel van Verhoudings
In Openbaring 22:2 staan daar: "en die blare van die boom is tot genesing van die nasies." Nou, wat beteken dit dat die blare van die boom tot genesing van die nasies is? Die Griekse woord vir genesing hier is baie interessant: dit is therapeuō. Dit is waar ons die woord "terapie" kry. Die blare van die boom is soos medisyne of terapie.
Jy vra dalk: "Waarom sou ons enige terapie nodig hê as ons reeds in die hemel is? Is alle siekte, lyding en dood dan nie reeds weg nie?" Ja, dit is weg. Daar is geen siekte nie. Maar die blare van die boom dui op die totale, absolute herstel na die beeld van God. Wanneer ons deur hierdie lewe gaan, kom ons soms gebroke en vol littekens anderkant uit. Ons gaan deur tye van moeilikheid en hartseer. Die mense wat net voor die einde lewe, gaan deur 'n tydperk waar hulle die seël van God en die merk van die dier in die gesig staar – 'n tyd wanneer niemand kan koop of verkoop nie.
Die blare van die boom herstel ons voortdurend na die beeld van God. In die hemel hou ons aan om te groei. Op die nuwe aarde hou ons aan om meer soos Jesus te word. Maar let ook op: dit sê genesing vir die nasies. Nasies is vandag in oorlog. Nasies is in konflik. Jy het die oorlog in Oekraïne, die oorlog in die Midde Ooste, mense wat mekaar regoor die wêreld aan die keel gryp. Daar is haat. Maar die blare van die boom is vir die genesing van die nasies.
Dit beteken dat God in die hemel alle mense bymekaar gaan bring. Daar sal geen rassekonflik wees nie, geen konflik tussen volke of nasies nie. Jesaja 56:7 beeld dit pragtig uit: "Ek sal hulle bring na my heilige berg, en Ek sal hulle vreugde laat geniet in my huis van gebed... want my huis sal 'n huis van gebed genoem word vir al die volke."
Die blare van die boom bied genesing vir die nasies. Geen hindernisse nie, geen konflikte nie. Alle verhoudings word genees. Een polsslag van harmonie en blydskap klop deur die hele skepping. Alles, lewend en leweloos, verklaar dat God liefde is. Sy liefde vloei uit Sy heiligdom. Die rivier van die Water van die Lewe gee ons lewe. Die vrugte van die Boom van die Lewe simboliseer die vreugde wat kom as jy die lewe van God het. En die blare genees ons harte. Geen mure nie, geen konflik nie – elke verhouding word herstel.
Om Sy Aangesig te Sien – Karakter-transformasie
Kyk na vers 3 en 4 van Openbaring 22: "En daar sal geen enkele vervloeking meer wees nie; en die troon van God en van die Lam sal daarin wees, en sy diensknegte sal Hom dien. En hulle sal sy aangesig sien, en sy naam sal op hulle voorhoofde wees."
Daar is geen vloek meer nie. Siekte, lyding, hartseer en dood is verby. Die troon is daar – en 'n troon dui op heerskappy, gesag en oppergesag. Dit beteken die koninkryke van hierdie wêreld het die koninkryke van Christus geword. En dan die pragtige belofte: "Hulle sal sy aangesig sien." Sonde skei ons nie meer nie. Sonde is nie meer 'n muur tussen ons nie. Dit dui op verhouding. Dit dui op 'n glorieryke, intieme verhouding met Jesus Christus. Ons sal Sy gesig sien!
En dan: "Sy naam sal op hulle voorhoofde wees." Dit is in kontras met die merk van die dier. Wat is God se naam? Dit is Sy karakter. In die hemel en op die nuwe aarde weerspieël ons die skoonheid van Sy karakter. Ons weerspieël die majesteit van Sy genade. Wat Jesus in ons begin het, sal Hy klaarmaak.
Filippense 1:6 sê: "Omdat ek juis hierop vertrou, dat Hy wat 'n goeie werk in julle begin het, dit sal voleindig tot op die dag van Jesus Christus." Hebreërs 12:2 sê Jesus is die Leidsman en Voleinder van ons geloof. En kyk na hierdie ongelooflike gedeelte in 1 Johannes 3:1-2: "Kyk wat 'n groot liefde die Vader aan ons bewys het, dat ons kinders van God genoem kan word... Geliefdes, nou is ons kinders van God, en dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie; maar ons weet dat as Hy verskyn, ons aan Hom gelyk sal wees, want ons sal Hom sien soos Hy is."
Nou is ons kinders van God! Wanneer ons Jesus van aangesig tot aangesig sien, is ons harte reeds deur Sy genade verander. God het 'n plan vir jou lewe. Hy wil jou na hoogtes neem waarvan jy nog nooit gedroom het nie. Hoër as wat die hoogste menslike gedagte kan reik, is God se ideaal vir Sy kinders. Maak nie saak hoe jou lewe deur sonde geskend is nie, maak nie saak hoe die vyand jou besoedel het nie, God se genade is groter. Paulus sê in Romeine: "Waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword."
Sy genade is jou eie!. Hy sal jou vergewe. Sy krag kan die kettings breek wat jou bind. Ons sal Sy aangesig sien omdat Hy ons lewens deur Sy krag verander het. Sy naam is op ons voorhoofde. Die voorhoof is waar jou gewete, rede en oordeel geleë is. Dit is die plek waar die Heilige Gees met ons hart en verstand praat. Ons gedagtepatrone word deur Jesus verander. Ons is nie meer selfsugtig of vol trots nie. Ons is nuwe skepsels in Christus.
'n Oop Boek en die Finale Besluit
In vers 5 lees ons daar sal geen nag meer wees nie. In Johannes se tyd was daar nie elektrisiteit nie; daar was net flikkerende olielampies. As dit nag was, was dit donker. Johannes sê: "Geen nag daar nie." Geen vrees vir rowers wat inbreek nie, geen vrees vir vyandelike leërs nie. God self is hulle lig.
Maar daar is nog ’n ongelooflike belofte in vers 5: “...en hulle sal as konings regeer tot in alle ewigheid.” Wat beteken dit? In God se koninkryk beteken koningskap nie om bo ander te staan of deur ander gedien te word nie. Jesus het vir ons gewys wat ware koningskap is: die Koning wat Sy lewe neergelê het, wat die voete van Sy dissipels gewas het en gekom het om te dien. Dit is betekenisvol dat Openbaring 22 ons herhaaldelik “diensknegte” noem. In die volmaakte wêreld van God sal almal Sy karakter weerspieël—vol liefde, nederigheid en diensbaarheid. Niemand leef vir homself nie; almal gee vrylik en met vreugde. Om vir ewig “as konings te regeer” beteken dus om saam met Christus te leef en Sy liefdevolle karakter en regering te weerspieël. Dit is God se volmaaktheid in aksie.
“En hy het vir my gesê: Hierdie woorde is betroubaar en waaragtig...” — Openbaring 22:6.
Dink net vir ’n oomblik aan die betekenis daarvan. Die engel verseker Johannes dat hierdie dinge nie wensdenkery, ’n mooi droom of ’n fiktiewe verhaal is nie. Dit is God se betroubare en waaragtige openbaring. Die wêreld wat Johannes gesien het—die Rivier van die Lewe, die Boom van die Lewe, God se teenwoordigheid en die ewige lewe saam met Hom—is ’n werklikheid wat God belowe het. Daarom moet ons hierdie woorde nie net lees nie; ons moet hulle glo, daaraan vashou en hulle in ons harte koester. Wat God belowe het, is sekerder as enigiets wat ons vandag met ons oë kan sien.
Vers 6 sê: “Hierdie woorde is betroubaar en waaragtig.” Vers 7 wys wat daardie sekerheid in ons lewe behoort voort te bring: “Kyk, Ek kom gou.” Ons hoef dus nie te wonder of God se beloftes waar gaan word nie. Ons kan daarop bou, daaraan vashou en met vertroue leef—want die Een wat hierdie beloftes gegee het, kom self om hulle te vervul.
Maar ’n mens kan vra: “Gou? Dit is amper 2 000 jaar gelede gesê—hoe kan ons dan sê Jesus kom gou?” Ons moet onthou hoe kort ons lewe hier op aarde is en hoe vinnig ons tyd verbygaan. Vir elkeen van ons is die tyd tussen hierdie belofte en die einde van ons aardse lewe in werklikheid baie kort. In hierdié sin kom Jesus in elkeen van ons se lewe “gou”. Hierdie belofte is dus nie net vir die laaste geslag wat letterlik sal leef wanneer Jesus terugkeer nie. Dit is ’n belofte vir elke geslag en elke mens wat dit hoor.
Jesus se oproep is vandag net so dringend: “Kyk, Ek kom gou.” Ons weet nie of ons Hom sal ontmoet wanneer Hy in heerlikheid verskyn, of wanneer ons aardse lewe eindig nie. Wat ons wel weet, is dat ons tyd kort is—en dat ons gereed moet wees en gereed moet bly.
Jesus sê: “Kyk, Ek kom gou.” Daarom kan hierdie boodskap nie vir onsself gehou word nie. Die tyd is kort, die belofte is seker, en die wêreld moet weet wat God voorberei. Dit bring ons by die engel se volgende opdrag in vers 10: "Moenie die woorde van die profesie van hierdie boek verseël nie, want die tyd is naby." Daniël se profesieë moes verseël word tot die tyd van die einde, maar Openbaring is nie 'n verseëlde boek nie. Dit is 'n oop boek! Ons moet dit verkondig.
En dan kom hierdie ernstige woorde in vers 11: "Wie onreg doen, laat hom nog meer onreg doen; en wie vuil is, laat hom nog vuiler word; en wie regverdig is, laat hom nog regverdiger word; en wie heilig is, laat hom nog heiliger word."
Voor die koms van Jesus sal elke mens sy finale, onherroeplike besluit vir of teen Christus maak. Genadetyd sluit nie op een of ander arbitrêre punt waar God die deur toeklap vir mense wat gered wil word nie. Die deur sluit omdat elke mens reeds sy finale besluit geneem het. As Jesus die deur nog ’n dag of twee sou oophou, sou niemand anders in elk geval van besluit verander nie, want hulle gemoedere is vasgestel.
Ons sien ’n ernstige voorbeeld hiervan in Farao. God het Farao herhaaldelik geroep om Sy wil te erken en Israel te laat gaan. Farao het egter telkens sy hart verhard en God se oproepe verwerp. Die plae het nie Farao se hart oornag verhard nie—hulle het eerder openbaar gemaak wat reeds in sy hart was. Hoe langer hy God se stem weerstaan het, hoe meer vas het hy in sy besluit geword.
Dit help ons om die erns van genadetyd te verstaan. God dwing niemand om Hom te kies nie. Hy roep, waarsku, oortuig en gee geleentheid ná geleentheid. Maar daar kom ’n punt waar ’n mens se voortdurende keuses sy karakter vaslê. Daarom is dit so ongelooflik belangrik om vandag die regte besluite te neem. Dit is belangrik om elke dag in Christus geanker te wees. Ons moet vra: “Here, wat is U wil vir my lewe?” Ons moet soos Jesus in Johannes 8:29 sê: “Ek doen altyd wat Hom behaag.”
Die Laaste Roepstem en die Belofte van Sy Koms
Ons het nou by ’n besonder heilige oomblik gekom. In die laaste hoofstuk van die Bybel neem Jesus self die woord. Die engel het Johannes tot hier begelei, maar vanaf vers 12 hoor ons die stem van Jesus. Die laaste groot boodskap van die Bybel kom dus nie uiteindelik van ’n engel nie—dit kom van die Here self.
En luister na wat Hy sê. Drie keer in Openbaring 22 sê Jesus: “Ek kom gou.” Hy sê dit in vers 7, vers 12 en vers 20.
In vers 12 sê Hy: “En kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees.” Jesus kom om die belonings uit te deel. Ons moet ons bestemming vasmaak voor Hy kom. Daar moet niks tussen ons siel en die Verlosser wees nie.
In vers 13 sê Hy: “Ek is die Alfa en die Oméga, die begin en die einde, die eerste en die laaste.” Hy is die ewige Christus. Hy het nooit ’n begin gehad nie en sal nooit ’n einde hê nie. Ons kan dit nie ten volle begryp nie, maar Hy is ewig.
Vers 14 sê: “Salig is die wat sy gebooie doen, sodat hulle reg kan hê op die boom van die lewe en deur die poorte in die stad kan ingaan.” Sommige vertalings sê “die wat hulle klere was”. Beide is waar – as jy jou klere was in die bloed van die Lam, sal jy Sy gebooie wil gehoorsaam. Dit is nie twee verskillende dinge nie. Diegene wat deur die pêrelpoorte stap, is diegene van wie Openbaring 14:12 sê: “Hier kom die lydsaamheid van die heiliges te pas; hier is hulle wat die gebooie van God en die geloof van Jesus bewaar.” Wanneer ons deur genade gered word, lei dit ons tot gehoorsaamheid, nie tot ongehoorsaamheid nie.
Jesus sê in vers 16: “Ek, Jesus, het my engel gestuur om hierdie dinge aan julle voor die gemeentes te betuig. Ek is die wortel en die geslag van Dawid, die blink môre-ster.” Hy het deur die lyn van Dawid gekom om die belofte van saligheid te bring. Hy is die môrester wat ons lewens verhelder.
Maar dan gebeur iets besonders. Die hemel reageer op Jesus se woorde. Vers 17 sê: “En die Gees en die bruid sê: Kom!”
Jesus sê: “Ek kom.” Die Gees en die bruid antwoord: “Kom!”
Dit is asof ons hier ’n gesprek tussen hemel en aarde hoor. Die Gees roep die wêreld om na Jesus toe te kom. Die bruid—God se volk—roep saam: “Kom!” En elkeen wat hierdie boodskap hoor, word deel van die roepstem: “Kom!”
“En laat hom wat dors het, kom; en laat hom wat wil, die water van die lewe neem verniet.”
Kom! Kom! Kom! Jesus sê: “Kom.” Moenie huiwer nie. Jesus praat nou met jou hart. Waar jy ook al is op hierdie planeet, Jesus sê: “Kom en gee vir My jou lewe.” Miskien is jy alleen in jou kamer en moedeloos. Jesus sê: “Kniel net waar jy is. Ontvang My genade. Ontvang My vergifnis. Ontvang My krag.”
En dan kom ons by die laaste waarskuwing van die boek. Moenie by hierdie woorde byvoeg nie en moenie daarvan wegneem nie.
En dan, asof Jesus weer self die laaste woord wil hê, hoor ons in vers 20: “Hy wat hierdie dinge getuig, sê: Ja, Ek kom gou.” En Johannes antwoord namens die kerk: “Amen. Ja, kom, Here Jesus!”
Dink net daaraan. Die laaste direkte woorde van Jesus in die Bybel is nie ’n dreigement nie. Dit is ’n belofte: “Ek kom.” En die laaste antwoord van Johannes is nie vrees nie. Dit is ’n verlange: “Kom, Here Jesus!”
Dit is waarheen die hele Bybel ons gebring het.
Die skeiding wat sonde veroorsaak het, sal verby wees. Die dood sal verby wees. Siekte, hartseer en lyding sal verby wees. Die Boom van die Lewe sal daar wees. Die rivier van die water van die lewe sal vloei. Ons sal Sy aangesig sien. En daarom hoef ons nie bang te wees vir die dag wanneer Jesus kom nie. As ons Hom vandag ken, kan ons uitsien na daardie dag.
Ons weet nie presies wanneer Hy kom nie, maar ons kan in verwagting lewe. Ons kan lewe met die vreugde dat siekte, ramp en dood eendag verby sal wees. Eendag sal Hy sê: “Kom, julle geseëndes van my Vader, beërf die koninkryk wat vir julle berei is van die grondlegging van die wêreld af.”
Mag jy vandag daardie ewige besluit neem om vir altyd in Sy koninkryk te wees. En dan sluit die hele Bybel af met hierdie eenvoudige, wonderlike woord:
“Die genade van onse Here Jesus Christus sy met julle almal. Amen.”
Gaan na die opsomming van Openbaring hoofstuk 1 tot 11