Verstaan die boek Openbaring

Inleiding - Openbaring 1 - Openbaring 2 - Openbaring 3 - Openbaring 4 & 5 - Openbaring 6 - Openbaring 7 - Openbaring 8 - Openbaring 9 - Openbaring 10 - Openbaring 11 - Openbaring 12 - Openbaring 13 - Openbaring 14 - Openbaring 15 - Openbaring 16 - Openbaring 17 - Openbaring 18 - Openbaring 19 - Openbaring 20 - Openbaring 21 - Openbaring 22 - Openbaring 1-11 - Openbaring 12-22

Openbaring 17

(Oudio Voorlesings)

"Die Vrou en die Dier"

Lees Openbaring Hoofstuk 17 Hier Aanlyn

In ons vorige studie (hoofstuk 16) het ons die sewe laaste plae behandel. Die laaste drie plae staan uit as besondere gebeurtenisse in die afsluiting van die Groot Stryd. In die vyfde plaag pynig die son diegene wat die dier aanbid. Tydens plaag ses tref duisternis die troon van die dier, die finale versameling van die magte van die wêreld vind plaas waar die aarde voorberei word vir die groot slag van Armageddon, wat oorgaan in die sewende plaag wanneer God se oordeel voltrek word en Babilon finaal val. Dit gebeur op die groot dag van die Here tydens Christus se wederkoms.

Dit is egter nie die einde van die profesie nie. Daar volg nog ses hoofstukke waarin God verdere besonderhede openbaar. Hier in Openbaring 17 wil God ons besondere duidelikheid gee oor die identiteit en karakter van hierdie mag wat in hoofstuk 16 tot sy einde kom. Hy openbaar verdere kenmerke sodat ons hierdie stelsel kan herken en, terwyl genadetyd nog voortduur, nie deur sy misleidings verlei word nie.

In hierdie hoofstuk word die ware aard van hierdie mag ontbloot. Ons sal sien hoe dit 'n vervalsing van God se plan voorstel: 'n valse kerk, 'n valse priesterstelsel en uiteindelik 'n valse Christus.

Openbaring 17 vers 1 sê: "En een van die sewe engele wat die sewe skale gehad het, het gekom en met my gespreek en vir my gesê: Kom hierheen, ek sal jou die oordeel toon van die groot hoer wat op die baie waters sit."

Wie is hierdie engel? Dit is een van die sewe engele met die sewe laaste plae van hoofstuk 16. Daardie plae is op Babilon uitgestort. Babilon verteenwoordig rebellie teen die ware God, afvalligheid en teenkanting teen Sy waarheid. Maar nou, in hoofstuk 17, kry ons 'n beskrywing van Babilon sodat ek en jy nie mislei sal word nie.

Wanneer die engel sê: "Ek sal jou die oordeel toon," beteken dit nie dat die volledige beskrywing van die oordeel reeds hier plaasvind nie. In hoofstuk 17 word die karakter, misdade en uiteindelike ondergang van Babilon aan Johannes geopenbaar. Die volledige beskrywing van Babilon se val en die uitvoering van haar oordeel word verder in hoofstuk 18 gegee, waar die aankondiging weerklink: "Geval, geval het Babilon, die grote" (Openbaring 18:2). Hoofstuk 17 wys dus vir ons waarom Babilon geoordeel word en hoe haar ondergang bepaal is.

“Die groot hoer”: In Bybelse profesie verteenwoordig 'n rein vrou die bruid van Christus. In Openbaring 12 het ons 'n vrou gesien wat beklee is met die son, met die maan onder haar voete en 'n kroon van 12 sterre – die rein Nuwe-Testamentiese kerk. Maar hier in Openbaring 17 sien ons die teenoorgestelde: 'n hoer, 'n vervalse kerk. Sy het haar ware minnaar, Jesus Christus, verlaat en sy pleeg owerspel met die konings van die aarde.

Wat beteken "geestelike owerspel"? Die Bybel verklaar homself. In Jakobus 4:4 staan: "Egbrekers en egbreeksters, weet julle nie dat die vriendskap van die wêreld vyandskap teen God is nie?" Geestelike owerspel vind plaas wanneer 'n liggaam van gelowiges wegdraai van hulle ware Minnaar, Jesus, en eerder na politieke magte of die konings van die aarde draai vir krag, raad en beskerming. Dit is presies wat Israel herhaaldelik gedoen het. Koning Asa het op Sirië gesteun in plaas van op die Here (2 Kronieke 16:7–9). Koning Agas het hulp by Assirië gesoek en daarmee ook heidense aanbidding ingevoer (2 Konings 16:7–18). Deur Jesaja het God Juda bestraf omdat hulle na Egipte afgegaan het vir militêre hulp, maar nie die Here geraadpleeg het nie (Jesaja 30:1–3; 31:1). Hosea veroordeel Israel omdat hulle beurtelings na Assirië en Egipte gehardloop het en vergelyk hulle met 'n "dom duif sonder verstand" (Hosea 7:11). In elke geval was die sonde nie bloot diplomasie nie, maar dat God se verbondsvolk hulle vertroue en afhanklikheid van Hom af weggeneem en dit op aardse magte geplaas het. Daarom beskryf die Skrif hierdie ontrouheid as geestelike owerspel.

Hierdie onsederlike vrou sit op "baie waters". Vers 15 verduidelik wat dit beteken: "Die waters wat jy gesien het, waar die hoer op sit, is volke en menigtes en nasies en tale." Die water verteenwoordig dus die groot see van die mensdom. Hierdie vrou domineer oor baie volke. Vers 2 sê dat die konings van die aarde met haar gehoereer het en die bewoners van die aarde dronk geword het van die wyn van haar hoerery. Hier sien ons dit: Kerk en Staat wat verenig. 'n Ongeoorloofde verbintenis.

Die Wyn van Babilon en die Vals Priesterdom

Vers 2: “… met wie die konings van die aarde gehoereer het, en die bewoners van die aarde het dronk geword van die wyn van haar hoerery.”

Hierdie vrou het 'n wynbeker. Wyn beïnvloed die gewete, rede en oordeel. As jy alkohol drink, tas dit die voorbrein aan; jy kan nie korrek redeneer nie, jy onderskei nie meer tussen reg en verkeerd nie, en jou oordeel is verswak. As jy die geestelike wyn van Babilon drink, aanvaar jy leuens in plaas van waarheid en dwaalweë in plaas van geregtigheid.

Psalm 60 vers 5 sê: “U het u volk harde dinge laat sien; U het ons bedwelmende wyn laat drink." Babilon beteken letterlik verwarring. Die gevalle valse kerk, wat teen God rebeleer en met die staat verenig, gee hierdie beker van verwarring aan die wêreld en mense word mislei.

Openbaring 17 vers 3 tot 5 beskryf die vrou verder: sy sit op 'n skarlakenrooi dier vol godslasterlike name, met sewe koppe en tien horings. Sy is geklee in purper en skarlaken, versier met goud, edelstene en pêrels, met 'n goue beker in haar hand vol gruwels.

Dit is 'n direkte vervalsing van die Hoëpriester in die Ou Testament! Wanneer jy na Eksodus 28 kyk, sien jy die klere van die ware hoëpriester, Aäron. Sy klere was gemaak van goud, blou, purper en skarlaken, met 'n borsplaat vol edelstene soos sardoniks, turkoois, saffier en diamante. Die ware hoëpriester bedien in die hemelse heiligdom voor God se wet. Maar in Openbaring 17 sien ons 'n vals priesterstelsel wat 'n vals stelsel van aanbidding en offerhande probeer vestig.

Sy is geklee in purper en skarlaken – sy probeer die priesterdom van Christus na-aap. Dit is opvallend dat blou nie deel vorm van haar kleding nie. In die Ou Testament het blou 'n besondere betekenis gehad. In Numeri 15:37 gee God die opdrag dat die volk klossies moet vleg en aan hul klere vasmaak. Die klossies het blou ingehad wat “as julle dit sien, moet julle aan al die gebooie van die Here dink, dat julle dit doen en nie jul hart en jul oë navolg waar julle agter aan hoereer nie.” (Vers 39) Die afwesigheid van blou is simbolies 'n godsdiensstelsel wat wel die uiterlike prag van die priesterdom naboots, maar nie in volle gehoorsaamheid aan God se wet staan nie.

Sy het name van godslastering. Wat is godslastering? Dit is wanneer 'n mens die voorregte van God opeis, soos om te beweer dat jy sondes kan vergewe (Johannes 10, Lukas 5). Sy het 'n goue beker, maar dit is nie die beker van verlossing nie. Psalm 116 vers 13 praat van die "beker van verlossing" – die suiwer sap van die druif wat die bloed van Christus verteenwoordig. Die ware hoëpriester gee die beker van die Nuwe Verbond aan wat ons reinig en krag gee. Maar hierdie vals priesterstelsel, wat met die staat verenig, gee 'n beker vol vals leerstellings aan.

Selfs op haar voorhoof is daar 'n vervalsing. Die ware hoëpriester het die woorde "Heilig aan die Here" op sy voorhoof gehad. Maar op hierdie vrou se voorhoof staan geskrywe: "Verborgenheid, die groot Babilon, die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde."

Hoogmoed en die Wortels van Antieke Babilon

Om te verstaan wat “Verborgenheid, die groot Babilon” beteken moet ons onsself afvra: Wat was die kenmerke van die antieke, letterlike Babilon? Wanneer ons na die Ou Testament kyk, vind ons eerstens arrogansie en trots. In Daniël 4 vers 30 sê koning Nebukadnesar: "Is dit nie die groot Babilon wat ek gebou het tot 'n koninklike verblyf, deur die sterkte van my vermoë en ter ere van my majesteit nie?"

Sien jy dit? Babilon is 'n mensgemaakte stelsel van godsdiens, gebou op menslike tradisie en trots. Maar toe Johannes die boek Openbaring geskryf het in 94 of 95 n.C., het die letterlike stad Babilon al vir eeue nie meer as 'n wêreldmag bestaan nie. Die Mede en die Perse het dit reeds in 538 v.C. omvergewerp. Johannes praat dus nie van 'n antieke stad nie; hy praat van geestelike Babilon. Hier voorspel Johannes gebeure aan die einde van die geskiedenis waar daar 'n herlewing sal wees van die beginsels van die ou Babilon.

Net soos die antieke Babilon priesters gehad het wat die ware priesterskap van God vervals het, so het die moderne geestelike Babilon priesters met gewade wat die priesterskap van Christus na-aap. Antieke Babilon was die sentrum van afgodery. In die vierde eeu n.C. het dieselfde ding met die kerk gebeur: om die heidene te akkommodeer, is afgode in die kerk ingebring, maar hulle is bloot herdoop na "Christelike heiliges". Dit is presies wat ons in geestelike Babilon sien: 'n stelsel wat op die tradisies van mense gebou is, 'n vals priesterdom wat 'n beker van dwaalleer aanbied, en menslike arrogansie beklee met purper en skarlaken.

Die Geskiedenis van Son-aanbidding

Babilon was ook die sentrum van son-aanbidding. In 1926 skryf Dr. James Frazier in sy boek, The Worship of Nature, dat die son in antieke Babilonië van die vroegste tye af aanbid is. Of dit nou Ammon-Ra in Egipte was, Bel-Marduk in Babilon, Mitraïsme by die Perse, of Helios by die Romeine – die heidene het die son aanbid as die grootste lig-liggaam.

In kontras hiermee het God se mense nog altyd op die Bybelse Sabbat aanbid as 'n gedenkteken van die Skepping. Maar kyk wat het gebeur toe God se volk in die Ou Testament weggedryf het agter son aanbidding aan. In Esegiël 8 vers 16 lees ons: "En Hy het my na die binneste voorhof van die huis van die Here gebring; en kyk, by die ingang van die tempel van die Here... was omtrent vyf-en-twintig manne met hulle rug na die tempel van die Here en hulle aangesig na die ooste, en hulle het hulle neergebuig voor die son na die ooste."

Hulle het hulle rug gedraai op die tempel waar die wet van God, met die Sabbatgebod, bewaar is. Hulle het die sewende dag verruil vir die dag van die son. In sy 1858 boek, The Two Babylons verduidelik Dr. Alexander Hislop hoe hierdie Sondagaanbidding die kerk binnegesypel het. Om die heidene te paai, het Rome maatreëls getref om die Christelike en heidense feeste te verenig. Keiser Konstantyn wou sy ryk saamsnoer en het afgode en Sondagaanbidding in die kerk gevestig. Dit is alles Babilonies; dit is alles dwaling. Maar Jesus sê in Hebreërs 13 vers 8: "Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid." God verander nie. Die Sabbat is 'n ewige teken tussen God en Sy volk. Esegiël 20:20 is duidelik: “En heilig my sabbatte; en hulle sal 'n teken wees tussen My en julle, dat julle kan weet dat Ek die Here julle God is.”

Die Dier wat Was, nie Is nie, en tog Is

Openbaring 17 vers 6 beskryf die vrou as "dronk van die bloed van die heiliges en van die bloed van die getuies van Jesus." Dit verwys na die vervolging van die Middeleeue wat 1260 jaar geduur het, maar dit is ook 'n profesie van wat weer gaan kom. Johannes is verbaas oor wat hy sien.

In vers 8 verduidelik die engel die geheim van die dier: "Die dier wat jy gesien het, was en is nie, en sal uit die afgrond opkom en na die verderf gaan... wanneer hulle die dier sien wat was en nie is nie, alhoewel hy is." Hierdie beskrywing – "was, is nie, en is weer" – is 'n doelbewuste vervalsing van Jesus Christus. Hierdie mag is die antichris – hy wat homself as Christus se plaasvervanger hier op die aarde verklaar. In Openbaring 1 vers 18 sê Jesus: "Ek was dood, en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid." Jesus het geleef, gesterf en is opgewek. Die Antichris-stelsel "was" (het mag gehad), het toe 'n "dodellike wond" gekry (is nie), maar sal weer herleef (is weer). Dit is 'n nabootsing van die opstanding van Christus.

Die Sewe Berge en Sewe Konings

Vers 9 sê: "Die sewe koppe is sewe berge waar die vrou op sit." Sommige sê dit is die stad Rome met sy sewe heuwels, dit maak sin. Maar in die Bybel simboliseer 'n berg dikwels 'n koninkryk of ryk. In Jeremia 51 vers 24 en 25 noem God die ryk van Babilon 'n "afgebrande berg". Daar staan: “Maar Ek sal voor julle oë aan Babel en aan al die inwoners van Chaldéa vergelde al hulle kwaad wat hulle in Sion gedoen het, spreek die Here. Kyk, Ek het dit teen jou, o berg wat verwoes, spreek die Here; jy wat die hele aarde verwoes. En Ek sal my hand teen jou uitstrek en jou van die rotse afrol en sal jou maak 'n afgebrande berg.”

Vers 9 & 10 sê: “Hier kom die verstand wat wysheid het, te pas. Die sewe koppe is sewe berge waar die vrou op sit. (Vers 10) En hulle is sewe konings: vyf het geval en een is; die ander een het nog nie gekom nie; en wanneer hy kom, moet hy 'n kort tydjie bly.”

Vyf van die sewe konings het geval, een is daar, en die ander een het nog nie gekom nie. Mark Finley voer aan dat in die konteks van Daniël en Openbaring kan ons hierdie ryke identifiseer wat God se mense onderdruk het:

Babilon,
Medo-Persië,
Griekeland,
Heidense Rome,
Pouslike Rome.
Die sesde een, wat "is" ten tyde van die einde van die 1260-jaar periode, sou die opkoms van ateïsme wees (soos gesien in die Franse Revolusie).
Die sewende een wat nog moet kom en 'n kort tydjie sal bly, verteenwoordig die Verenigde State van Amerika in profesie.
Daarna sê die teks dat die dier wat "was en nie is nie" die agtste is, maar hy is uit die sewe. Dit beteken die Pousdom, wat sy mag verloor het (die dodellike wond), sal weer herrys tot wêreldwye prominensie. Die konings van die aarde sal saamstaan in 'n koalisie met hierdie mag.

Verse 12 en 13: “En die tien horings wat jy gesien het, is tien konings wat nog geen koningskap ontvang het nie, maar hulle ontvang mag soos konings een uur lank saam met die dier. Hulle het een gesindheid en sal hulle krag en mag oorgee aan die dier.”

Die getal tien – die tien horings – verteenwoordig die totaliteit van nasies wat aan die einde met die dier sal verenig om God se volk te vervolg.

Die Oorwinning van die Lam

Nou kom ons by die kern van die boodskap. Vers 14 sê: "Hulle sal teen die Lam oorlog voer, en die Lam sal hulle oorwin — want Hy is die Here van die here en die Koning van die konings — en die wat saam met Hom is, geroepe en uitverkore en getrou."

Die hele boek Openbaring het een sentrale tema: Jesus wen en Satan verloor! Dwarsdeur die boek sien ons hierdie oorlogvoering. In Openbaring 12 was die draak kwaad vir die vrou en het oorlog gaan voer teen die oorblyfsel wat die gebooie van God bewaar. Hier in hoofstuk 17 sien ons weer daardie oorlog. Maar kyk na die drie kenmerke van diegene wat saam met Jesus staan: Geroep, Uitverkore en Getrou.

Geroep: Elke mens word deur God geroep. Die Heilige Gees pleit vandag by jou hart. Hy reël omstandighede in jou lewe om jou aandag te kry. Almal word geroep.
Uitverkore: Wie is die uitverkorenes? Dit is diegene wat reageer op die geroep. Wanneer jy besluit om die roeping te aanvaar, kies God jou om Sy verteenwoordiger en ambassadeur in hierdie donker wêreld te wees.
Getrou: Dit is die opdrag vir die laaste dae. Moenie oor jou geloof kompromie aangaan nie. Moenie jou integriteit vir enigiets verkoop nie. Wees getrou aan Jesus, selfs wanneer die wêreld rondom jou dronk word van die wyn van verwarring.

Die Ineenstorting van die Verbond

In vers 16 sien ons 'n verrassende wending: "En die tien horings wat jy op die dier gesien het, hulle sal die hoer haat en haar verlate maak en naak, en haar vlees eet en haar met vuur verbrand."

Waarom gebeur dit? Omdat Babilon se verbond nooit op waarheid gebou was nie. Dit was 'n verbond van eiebelang, politieke mag en menslike beheer. Solank dit mense bevoordeel het, het hulle saamgestaan. Maar wanneer die stelsel nie meer sy beloftes kan nakom nie, val die hele alliansie uitmekaar. Die konings ontdek uiteindelik dat hulle op 'n leuen vertrou het. Die een wat vrede belowe het, bring verdeeldheid. Die een wat veiligheid belowe het, bring vernietiging. Die een wat lig belowe het, laat die wêreld in geestelike duisternis agter.

Hoe anders is God se verbond nie! Mense breek hulle beloftes, maar God nooit. Regerings verander. Kerklike stelsels verander. Menslike tradisies verander. Selfs die wêreld rondom ons wankel. Maar Jesus Christus bly dieselfde – gister, vandag en tot in ewigheid. Sy Woord staan vas. Sy beloftes faal nooit.

Dit is die groot les van Openbaring 17. Die vraag is uiteindelik nie net: "Wie is Babilon?" nie. Die vraag is: "Aan wie behoort my hart?" Vertrou ek op menslike gesag, tradisie en die wysheid van hierdie wêreld, of rus my geloof alleen op Jesus Christus en Sy Woord?

Vers 17 herinner ons: "Want God het dit in hulle harte gegee om sy bedoeling uit te voer ... totdat die woorde van God volbring is."

Selfs wanneer die wêreld buite beheer lyk, is God steeds op Sy troon. Niks gebeur buite Sy kennis of beheer nie. Elke profesie beweeg onstuitbaar na sy vervulling. Daarom hoef God se kinders nie met vrees na die toekoms te kyk nie, maar met vertroue. Ons weet Wie die einde van die verhaal skryf.

Openbaring 17 eindig dus met 'n persoonlike uitnodiging. Jesus roep vandag nog mense uit verwarring na waarheid; uit mensgemaakte godsdiens na 'n lewende verhouding met Hom; uit kompromie na getrouheid.

Die vraag is nie net of ons Babilon kan identifiseer nie. Die belangrikste vraag is of Christus ons harte volkome besit. Is Hy die fondament waarop ons geloof rus? Vertrou ons Sy Woord meer as die stemme van hierdie wêreld? Diegene wat die einde sal deurstaan, is nie die slimstes of die invloedrykstes nie, maar dié wat, soos Openbaring 17:14 sê, geroep, uitverkore en getrou is.

Maar God se werk eindig nie met die ontmaskering van Babilon nie. Sy hart bly uitreik na mense wat nog vasgevang is in haar misleiding. Daarom hoor ons in die volgende hoofstuk nie eerste 'n oordeel nie, maar 'n liefdevolle uitnodiging.

In Openbaring 18 daal 'n magtige engel uit die hemel neer. Die aarde word verlig met sy heerlikheid, en God rig Sy laaste genaderoep aan die wêreld: "Gaan uit haar uit, my volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie."

Voordat Babilon finaal val, roep God nog. Voordat die deur van genade sluit, nooi Hy nog. Sy liefde reik verder as Sy oordeel. Daarom gaan ons in ons volgende studie ontdek hoe God, selfs in die donkerste uur van die wêreldgeskiedenis, nog steeds Sy kinders soek en hulle met liefde na Hom toe roep.

Kom ons bid.

Hemelse Vader, dankie dat U nooit ophou om mense na U toe te roep nie. Dankie dat U Woord vasstaan wanneer alles rondom ons wankel. Bewaar ons teen misleiding en gee ons 'n hart wat nederig is, leerbaar is en gewillig is om U te volg. Help ons om nie op mense of mensgemaakte stelsels te vertrou nie, maar op Jesus Christus alleen.

Maak ons deel van daardie volk wat geroep, uitverkore en getrou is. Berei ons voor vir die dag wanneer U Seun terugkeer, en gee dat ons ook ander met liefde na U waarheid sal lei terwyl daar nog tyd is. Ons vra dit alles in die kosbare Naam van Jesus Christus. Amen.

Gaan na Openbaring hoofstuk 18